EJ

Welkom weer thuis op deze zonnige schrikkeldag.
Ik zag je mail nu pas, 1 mrt., over half 3, dus de
beantwoording stel ik even uit tot een christelijker
tijdstip.
Het was deze week erg stil in de straat. Ik ben ook
nauwelijks de deur uit geweest, want ik leed aan een zware
verkoudheid. Wel raapte ik woensdagnacht bij het
buitenzetten van het huisvuil naast de zakken een bundeltje
handbeschreven papieren op, waarvan de inhoud veelbelovend
lijkt. Ik heb nog maar een klein gedeelte kunnen lezen,
omdat de blaadjes door vocht en vuil aan elkaar geplakt
zitten en heel voorzichtig moeten worden losgemaakt, wil de
tekst niet volkomen onleesbaar worden.
Op het eerste gezicht lijkt het, of er ooit twee kinderen
die op nr.31 logeerden, op onverklaarbare wijze spoorloos
verdwenen zijn.

Wij spreken elkaar nog,
Ronald

--- "E.J. Weterings" <ej.weterings@...> wrote: >
Ronald,
>
> "Mijn interpretaties lijken vertroebeld door emotie". Dat
> is nogal een stevig statement, dat ik dan ook nauwelijks
> onderschrijf. Na een weekje Italië ben ik wat tot rust
> gekomen en realiseer ik me dat alle gebeurtenissen van de
> laatste weken mijn teer gestel geen goed hebben gedaan.
> Ik blijf echter bij de waarnemingen die ik deed in mijn
> vorige brief. Over de kopie die jij in de bus kreeg, heb
> ik ook nog iets interressants te vertellen. Maar eerst
> wat andere zaken.
> Eén ding weet ik heel zeker: de man die ik heb gezien was
> niet Frits Wester. Het is best mogelijk dat jij die kale
> CDA-papegaai een kop snert hebt aangeboden, maar ook dat
> lijkt me onwaarschijnlijk. Jij weet evengoed als ik dat,
> behalve dat ene PvdA-kamerlid, in de Studio tot op heden
> alleen een handvol prominente gristen-democraten (een
> anomalie, maar dat terzijde) is verschenen. Die gaat
> Frits er echt niet bijlappen en voor die PvdA-backbencher
> gaat geen journalist uren staan kleumen. Blijft de vraag
> wat hij hier dan wel uitvoerde - als hij het al was - en
> wat de relatie is met de observatiepost op Wanning 17.
> daar moeten we later nog maar eens op terugkomen.
> Je wuift mijn waarnemingen wat te makkelijk weg: Zou de
> door jou vermoede nieuwskakelaar legerlaarzen dragen? Wat
> had de man voor redenenen om door de straat te banjeren
> en zich niet consequent in portieken op te houden? Waarom
> deed de lange-kale-die-Frits-W-niet-was zo schichtig
> tegen mij? Waarom hield hij even de pas in bij no. 31?
> Zaken die mij na een rustgevende week Rome helder voor de
> geest staan. Die wuif je niet weg door te wijzen op mijn
> geprangd gemoed.
> In frisse, uitgeslapen, uitgeruste toestand ben ik
> gisteren na thuiskomst en vandaag enkele keren langs no.
> 31 gelopen. Gisteravond stond er een frisse winterwind,
> zodat ik niet kon vaststellen of sprake was van de eerder
> door mij waargenomen '31-kilte'. Vanmorgen, bij windstil
> weer, voelde ik die vlaag weer wel. Ik stak de straat
> over en botste bijna tegen de overbuurman van nummer 30
> aan, een allersymphatiekste Amerikaan die hier een paar
> jaar vertoeft voor een groot bedrijf. Hoewel ik altijd
> wat moeite heb om hem te volgen vanwege zijn
> zangerig-zuidelijk accent ("ello, auw yo're doin") ,
> raakten we al snel geanimeerd aan de praat over koetjes
> en kalfjes.
> Toen we de beleefdheidsformules achter de rug hadden,
> vroeg hij mij of ik ergens mee zat. "You look a little
> upset. Did you 'ave a quarrel with your mother-in-law?
> Ha, ha, ha." Dat schijnt over de hele wereld een
> standaardgrapje te zijn, maar ik was inmiddels weer zo
> gespannen dat ik omstandig begon uit te leggen dat mijn
> echtgenote in vrijwel alles een jongere kopie is van haar
> moeder, zodat ik geen enkele reden heb om ook maar iets
> negatiefs over mijn schoonvoorgeslacht te debiteren.
> Hetgeen hem weer van zijn stuk bracht, zodat we elkaar
> even zwijgend ongemakkelijk aankeken.
> Daarop vertelde ik hem waarom ik zojuist de straat was
> overgestoken. Het kan aan mijn steenkolenengels hebben
> gelegen, maar hij trok direct wit weg. "Cold winds.
> Thirty-one, yes, no, I must be going" en in een paar
> stappen was hij bij zijn voordeur. "Later, perhaps,
> later, I don't feel very well. Bye", waarop hij de deur
> net iets te hard dichtsloeg. Een literair begaafder
> persoon dan ik zou nu noteren dat "ondergetekende in
> verwarring achterbleef", maar op mij had de voorgaande
> situatie een omgekeerd effect: Ik ben niet de enige in
> deze straat die merkwaardige zaken meemaakt!, dus vatte
> ik moed de straat weer over te steken en aan te bellen op
> nummer 31.
> Waarom? Een ingeving, meer kan ik er niet van maken. Een
> stil woekerende woede misschien, over zogenaamd
> onverklaarbare zaken die niets om het lijf hebben. Bang
> worden van een windje? Allemaal onzin. Toen ik op de bel
> van 31 drukte, voelde ik die wind niet meer. De bel was
> nog niet uitgerinkeld of op één hoog werd een piepend
> raam opengeschoven. "Wat is errrr", vroeg het gooise
> kwebbelkutje. Ik vertelde haar over het afschrift van de
> brief en vroeg of zij daar meer van wist. Dat bleek het
> geval te zijn. Zij had de brief een paar dagen eerder
> ontvangen, in een extra envelop, die naast het schrijven
> dat jij ontving een briefje bevatte met de mededeling
> 'Quand mme. Rateltas reside pas a cet adresse, je vous
> prie de livrer le letrre ci-inclus a Palestrinastraat
> no.6.' Nou jij weer. Wie is hier nu gekke Henkie?
> Tenslotte nog iets luchtigers. Afgelopen week was ik in
> Palestrina, de geboorteplaats van onze straatnaamgever,
> gelegen op zo'n veertig kilometer ten oosten van Rome.
> Dat plaatsje is nog niet door de toeristenindustrie
> ontdekt, wat de gang erheen een mijl op zeven maakt, met
> diverse overstappen op hobbelbussen en ander ongemak. Op
> elke plaats waar je in Italië een spade in de grond
> steekt, kom je de geschiedenis tegen. Palestrina maakt
> daarop geen uitzondering. Voor buitenlanders, althans
> lieden die de Italiaanse taal niet machtig zijn, is het
> moeilijk om ter plaatse wegwijs te worden.
> Gelukkig bezocht ik Palestrina met mijn klassiek
> geschoolde echtgenote, die de essentie uit de Italiaanse
> folders en boekjes wist te destilleren. Palestrina blijkt
> een boeiend oord, waar je - zeker buiten het hoogseizoen
> - als liefhbber van de oude wereld in alle rust kunt
> rondstruinen. Een bestseller daarover zit er niet in,
> zodat we binnenkort een aardige fotoserie met aanvullende
> teksten op de website van de straat zullen aanbieden.
> Winderig was het er, de dag dat wij arriveerden. Even
> verkeerde ik in de veronderstelling dat we het
> geboortehuis van Giovanni Luigi di Palestrina hadden
> ontdekt in een straatje op nummer 31. Dat bleek een
> misvatting. Zijn - overigens niet imposante -
> geboortehuis bleek een straat verder te liggen, met een
> ander huisnummer. Palestrina is gebouwd op de hellingen
> van een aantal heuvels, zodat het er altijd winderig is.
> In verschillende straatjes passeerden we huisnummer 31 en
> steeds voelde ik kou in mijn nek. Mijn echtgenote voelde
> niks en raadde mij aan mijn sjaal wat aan te trekken.
> Toeval bestaat niet, maar in dit geval ben ik geneigd
> mijn hooggeschoolde wederhelft gelijk te geven.
> Door harde wind was mijn vlucht vanaf Fiumicino
> vertraagd. Het toestel steeg 31 minuten te laat op. Maar
> ik ben niet gek hoor, heus niet.
>
> Dag,
> EJW
> ----- Original Message -----
> From: Ronald Langereis
> To: palestrinastraat@...
> Sent: Monday, February 23, 2004 12:00 AM
> Subject: [palestrinastraat] Re: meer over
> briefbezorgers
>
>
> EJ
>
> Je observaties zijn juist, maar je interpretaties
> lijken
> vertroebeld door emotie. Er stond vrijdag inderdaad een
> lange man met een kaal hoofd voor onze deur, evenals de
> avond daarvoor. Omdat het zo koud was, hebben wij hem
> een
> kop snert aangeboden, maar hij bedankte beleefd en
> verkaste
> naar de portiek naast de onze.
> Er is echter geen enkele reden voor ongerustheid. Het
> is
> Philip Wester en voor zover ik vanuit de erker kon
> zien,
> hield hij P-1 scherp in de gaten. Mogelijk is hij
> getipt en
> wacht hij tot een bekend politicus, of -ca de vacu-step
> uitkomt.
> Heb je niet in het stadsdeelkrantje gelezen, dat
> Wanningstraat 17 een vergunning heeft aangevraagd voor
> de
> aanleg van een dakterras? (stond ook op de groepssite!)
> Zou daar een observatiepost komen, van waaruit onze
> hele
> straat kan worden overzien? Je kijkt er bijna recht
> neer op
> de ingang van P-1.
> Naar de inhoud van de brief heb ik, gezien het korte
> tijdsbestek, nog weinig onderzoek kunnen doen. Het is
> slechts een fotokopie van een brief die anderhalf jaar
> geleden verzonden is - wel op een omineuze datum. Wel
> heb
> ik inmiddels zekerheid, dat het vermelde adres
> werkelijk
> bestaat, evenals de galerie.
> Het is mij overigens niet duidelijk, wat de
> beweegredenen
> van de anonieme klokkenluider kunnen zijn geweest om
> juist
> deze informatie bij mij op de mat te deponeren.
>
> Geniet van je Italiaanse reis en neem de tijd om je
> overgeprikkelde zenuwgestel weer tot rust te laten
> komen.
> Ik ben benieuwd naar je foto's van Praeneste.
>
> RL/P6hs
>
> --- "E.J. Weterings" <ej.weterings@p...> wrote: > Beste
> Ronald,
> >
> > Over de brief wil ik het nog even niet hebben.
> Voorlopig
> > kan ik je alleen vertellen dat mijn vage
> onrustgevoelens
> > over deze kwestie die na mijn bezoek aan 31 waren
> > weggeëbt, weer behoorlijk de kop hebben opgestoken.
> Het
> > zal wel inbeelding zijn, maar ik betrap mezelf erop
> dat
> > ik toch wat sneller loop als ik het gewraakte pand
> > passeer. Ook heb ik het idee alsof, elke keer als ik
> > langs die gekke gevel loop, er een koude windvlaag
> > opsteekt. Als nuchtere Zeeuw houd ik het er maar op
> dat
> > zo'n bijna-hoekpand windgevoelig is, maar ook bij
> > windstil zonnig weer beeld ik mij in die koude vlaag
> te
> > voelen. Ben jij niet bezig een kleine massapsychose
> te
>
=== message truncated ===





___________________________________________________________
Yahoo! Messenger - Communicate instantly..."Ping"
your friends today! Download Messenger Now
http://uk.messenger.yahoo.com/download/index.html