---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Wed, 25 Nov 2009 08:57:04 -0800 (PST)
Subject: 25 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-25-listopada.html

25 listopada 1936 r. - w Równem na Wołyniu urodził się Andrzej Jan
Różycki, współautor genealogii Rola Różyckich, brat III Zakonu św.
Franciszka. Badacz dziejów rodziny i postaci Adama Chmielowskiego -
św. Brata Alberta. Zmarł 4 lipca 2009 r. w Warszawie.
Zob.: Hanna Irena Różycka, "Podążał za św. Franciszkiem i św. Bratem
Albertem", [w:] "Wołanie z Wołynia" nr 5 (90) z września-października
2009 r., s. 17-20.

25 listopada 1943 r. - batalion polskiej samoobrony z Przebraża z
zaskoczenia opanował wieś ukraińską Żurawicze, gdzie UPA w byłym
sanatorium zgromadziła inwentarz zrabowany Polakom. Upowcy nie podjęli
walki i wycofali się do lasu. Udało się odzyskać blisko tysiąc sztuk
bydła, które rozdano uchodźcom koczującym w Przebrażu.

25 listopada 1943 r. - prawdziwe oblicze OUN-UPA dostrzegł Wołyński
Okręgowy Delegat RP Juliusz Kozłowski - "Cichy", który w swoim liście
do kierownictwa politycznego UPA z 25 listopada 1943 roku pisał m.in.:
"Wychowankowie niemieccy narodowości ukraińskiej, a nie Polacy
rozpoczęli masowe i barbarzyńskie rzezie bezbronnej ludności polskiej.
Pamiętajcie, że to co obecnie dzieje się na Wołyniu, obarcza cały
naród ukraiński, że to Wy i Wasze przyszłe pokolenia płacić będziecie
rachunek. Nie wolno Wam protestować po cichu, ulegać zbrodniczemu
terrorowi i dalej pozwalać, by wróg Waszymi rękami niszczył Waszą
przyszłość. Czyż nie widzicie, że chodzi mu o to, żeby na zakończenie
wojny słowo Ukrainiec równoznaczne było ze słowem morderca? Czyn
odważny, odpowiedzialny jest z Waszej strony koniecznością. (...)".
Zob.: Edward Prus, "Ukraino, pokochaj prawdę. 60. rocznica apogeum
banderowskiego ludobójstwa", [w:] "Panorama Kresowa" //
http://free.of.pl/w/wolyn/pano_005.html

25 listopada 2005 r. - w Tarnopolu zmarła Irena Berg, polska lekarka -
ftyziatr i rentgenolog. Od 1989 r. pracowała społecznie w Polskim
Towarzystwie Kulturalno-Oświatowym w Tarnopolu. Urodziła się 5
kwietnia 1928 r. w Szumsku na Wołyniu. Została pochowana, zgodnie z
jej wolą, obok matki na cmentarzu w Szumsku.
Zob.: Jerzy Stopa, "Wspomnienie o śp. Irenie Berg działaczce Polskiego
Towarzystwa Kulturalno-Oświatowego w Tarnopolu", [w:] "Głosy Podolan"
nr 74 ze stycznia-lutego 2006 r., s. 40-42 //
http://www.wbc.poznan.pl/Content/36610/Biuletyn+74.doc

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Mon, 23 Nov 2009 20:27:02 -0800 (PST)
Subject: 24 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-24-listopada.html

24 listopada 1858 r. - w Warszawie w wieku 76 lat zmarł Wincenty
Krasiński, herbu Ślepowron, hrabia, generał. Uczestnik kampanii
napoleońskich. Urodził się 5 kwietnia 1782 r. w Boremlu na Wołyniu.
Ojciec Zygmunta, dramatopisarza i poety.
Zob.: biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/Wincenty_Krasi%C5%84ski

24 listopada 1918 r. - rozpoczęła się obrona Lwowa oblężonego przez
oddziały ukraińskie.

24 listopada 1933 r. - na pierwszym Walnym Zgromadzeniu członków
założycieli Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej na Wołyniu
wybrano zarząd. Zarząd ukonstytuował się jeszcze tego samego dnia.
Prezesem został S. Baczyński, jego zastępcą Tadeusz Krzyżanowski
(prezes wołyńskiej Izby Rolniczej), skarbnikiem Roman Grochowski
(naczelnik wydziału UW), a obowiązki sekretarza przejął Józef Bar.
Zarząd uzupełniali Zygmunt Szacherski (starosta łucki), Bohdan
Czarnocki (prezes Okręgowego Urzędu Ziemskiego) oraz Stanisław Sheybal
(nauczyciel w Liceum Krzemienieckim).
Zob.: Zbigniew Zaporowski, "Towarzystwo Krzewienia Kultury Teatralnej
na Wołyniu 1933-1939", [w:] "Teka Komisji Historycznej OL PAN", 2005,
2, s. 168-173. //
http://www.pan-ol.lublin.pl/wydawnictwa/THist2/Zaporowski.pdf

24 listopada 1940 r. - w Wólce Kotowskiej na Wołyniu urodził się
Stanisław Babinicz, aptekarz, mgr farmacji. Zmarł w 2004 r. w
Bydgoszczy.

24 listopada 1943 r. - oddział partyzancki por. "Strzemię" - Zenona
Blachowskiego opuścił rejon Rudni Lwa pow. Sarny i połączył się z
oddziałem kpt. "Bomby" w Starej Hucie. Czyniono przygotowania do
marszu na koncentrację oddziałów w zachodniej części Wołynia.
Zob.: "Kalendarium I batalionu 45 pp 27. Wołyńskiej Dywizji AK", [w:]
"Opcja na prawo" nr 6 (78) z czerwca 2008 r. //
http://www.opcja.pop.pl/?id_artykul=2440

24 listopada 1959 r. - urodził się ks. kan. Jan Buras, wikariusz
generalny diecezji łuckiej (od 2007 roku), w latach 2007-2009
proboszcz parafii katedralnej pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w
Łucku.

Zobacz biogram na Wikipedii:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Buras

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

Zapraszam także na mój blog:
Wołyński Słownik Biograficzny:
http://wolynskislownikbiograficzny.blox.pl/html

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Mon, 23 Nov 2009 19:43:48 -0800 (PST)
Subject: Małgorzata Ziemska: Wędrówka szlakiem wspomnień
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

WĘDRÓWKA   SZLAKIEM   WSPOMNIEŃ

By zrozumieć żal, tęsknotę i wierną pamięć, trzeba odwiedzić Kresy.
Dla grupy Lubuszan o kresowych korzeniach taka podróż sentymentalna
stała się możliwa dzięki wycieczce zorganizowanej staraniem prezesa
Jana Tarnowskiego przez Towarzystwo Miłośników Lwowa i Kresów
Południowo-Wschodnich z Zielonej Góry. Ku rodzinnym stronom wieźliśmy
nie tylko stęsknione, gorące serca, ale i dary dla polskich szkół we
Lwowie i w Krzemieńcu.
Z pieśnią "Kiedy ranne wstają zorze" wyruszamy o świcie z Zielonej
Góry. Zaopatrzeni w lwowskie śpiewniki nie dostrzegamy setek
kilometrów dzielących nas od celu podróży. Ileż w autokarze wspomnień
o polskich Kresach, nadziei, że będzie można dotrzeć do znajomych
miejsc, spotkać rodzinę, przyjaciół z dzieciństwa i młodości,
odwiedzić kościół, w którym brali ślub rodzice czy przywieźć do kraju
choćby garść ziemi ze swojej Małej Ojczyzny. W tej przestrzeni
wędrówki z poszczególnych opowieści wyłania się swoista mapa Kresów i
ich tragiczne losy. Wygnańcy ze Lwowa, z Łucka, Dubna czy Tarnopola
dobrze pamiętają każdy bliski sercu kąt. Z kolei potomkowie
repatriantów z Wołynia i Podola przypominają cenne wskazówki, które
pomogą rozpoznać rodzinny dom. W bagażu wspomnień z Kresów, na
zdjęciach wyjętych ze starego albumu pozostały przecież ważne punkty
orientacyjne: kościół, strażnica KOP-u, zamkowa wieża, budynek niegdyś
polskiej szkoły. Fragment pięknych, a później jakże bolesnych dziejów
naszego narodu. Młodsi uczestnicy wycieczki słuchają z uwagą
niezwykłej lekcji ojczystej historii. Podróż nie dłuży się nikomu.
Nocleg w Radymnie na północ od Przemyśla. Nazajutrz trzygodzinny
postój na granicy. Po jej przekroczeniu dzwonki telefonów komórkowych
oznajmiają zmianę operatora. Jeszcze przestawienie zegarków o godzinę
do przodu. Droga wije się wśród pól i lasów. Nagle zza zakrętu wyłania
się potężna jasna budowla na wzgórzu. Zamek w Olesku - miejsce
narodzin króla Jana III Sobieskiego. Obiekt jest dostępny do
zwiedzania i kryje w swoim wnętrzu godną obejrzenia galerię rzeźb i
obrazów, między innymi portrety członków rodzin Kamienieckich,
Żółkiewskich, Daniłowiczów, Sobieskich, a także malowidła
batalistyczne przedstawiające wiktorię wiedeńską Sobieskiego oraz
zwycięskie bitwy jego pradziada hetmana Stanisława Żółkiewskiego.
Napisy pod obrazami bardzo lakoniczne, ale nikłość opisu wynagradzają
ładnie wydane w języku polskim foldery. Kilka kilometrów na północ
kolejna posiadłość Sobieskich - Podhorce. Zjeżdżamy na południe. Wąska
droga pnie się wśród coraz wyższych wzniesień.
Późnym popołudniem docieramy do Krzemieńca. W jasnych promieniach
słońca "rzędem białe ukazuje domy, jak perły, szmaragdami ogrodów
przesnute". Kraina Króla Ducha wita nas majestatycznie w koronie gór:
Kuliczówki, Wołowicy, Kalinówki, Krzyżowej, Skał Dziewiczych, Czerczej
i Bony. Położone w głębokim jarze miasto rozciągnęło się wzdłuż
głównej arterii na trasie Czerniowce - Kijów. Autokar zatrzymuje się
na parkingu nieopodal kościoła pod wezwaniem św. Stanisława. Wkrótce
pojawiają się w pobliżu chłopcy, którzy oferując za 1 hrywnę różnej
wielkości kawałki szaroszklistego krzemienia, mimowolnie przypominają,
skąd wywodzi się nazwa miasta. Dzisiaj ten materiał jest przede
wszystkim wykorzystywany do celów budowlanych, np. do brukowania ulic.
Wchodzimy do wnętrza kościoła - jedynej polskiej świątyni, która była
otwarta na Wołyniu po wojnie. Ciemne wnętrze kryje dla pielgrzyma z
Polski nie lada skarby. Gdy oślepione słońcem oczy przywykną do
półmroku, z lewej strony wejścia wyłania się piękna płaskorzeźba dłuta
Wacława Szymanowskiego. Nasza przewodniczka - pani Mirosława Butyńska
przypomina historię tego dzieła. Krzemieńczanie bardzo pragnęli w
godny sposób uczcić ważną, bo 100 rocznicę urodzin Juliusza
Słowackiego. Właśnie Wacław Szymanowski wygrał konkurs na projekt
pomnika Szopena, który do dzisiaj zdobi warszawskie Łazienki.
Zachwyceni jego pracą krzemieńczanie udali się zatem do artysty.
Przychylił się on do ich prośby, ale ponieważ poezja Słowackiego była
zakazana przez carską cenzurę, płaskorzeźba przyjechała do Krzemieńca
z Paryża, gdzie wykonano odlew z brązu, w kawałkach, natomiast na
skrzyniach napisano, że to fragmenty maszyn. Na miejscu zmontowano
części i oto oczom projektodawców ukazała się postać poety spowita w
luźno narzucony płaszcz. Mistrz w zadumie wsparł głowę na prawej ręce.
Za nim stoi Geniusz ubrany w zbroję i hełm ze spuszczoną przyłbicą.
Skrzydłami zdaje się osłaniać siedzącą postać. Płaskorzeźba została
umieszczona w owalnej niszy ujętej w obramowanie z ciemnego marmuru.
Ryzykując wiele, zaproszono na uroczystość przedstawiciela władz
rosyjskich. Oświadczono mu, że płaskorzeźba przedstawia lokalnego
poetę, a on dokonał odsłonięcia dzieła, które szczęśliwie przetrwało
do naszych czasów. Z kolei po prawej stronie wejścia widnieją dwa
podłużne, przepiękne obrazy ze starego licealnego kościoła -
archaniołowie Gabriel i Michał. Zatem na te delikatne anielskie
oblicza patrzyli w modlitwie uczniowie słynnej Szkoły Czackiego, przed
nimi modlił się Juliusz Słowacki. Oto owe "złote archanioły" z wielu
jego wierszy. Nieco dalej konfesjonał z kościoła jezuitów, w którym
obecnie znajduje się cerkiew prawosławna. Ciekawa jest też historia
odwiedzanej przez nas świątyni. W kontekście opowieści o walce naszych
rodaków o polski kościół w Krzemieńcu słowa poety: "Lecz zaklinam,
niech żywi nie tracą nadziei..." nabierają wyjątkowego znaczenia.
Zasłuchani nie mamy ochoty opuszczać tego tak ważnego dla Polaków
miejsca. Jest niedziela, więc żałujemy, że nie zdążyliśmy na mszę o
godzinie dziesiątej, na której można zawsze spotkać krzemieńczan o
polskich korzeniach. Zadumani opuszczamy tę skromną świątynię o
przecież wielkiej mocy, która kryje w sobie nie tylko pomnik wieszcza
i jego przesłanie, ale także niezłomną wolę kolejnych pokoleń Polaków,
by to przesłanie realizować. W drodze do hotelu z okien autokaru
ciekawie oglądamy miasto. Mijamy kolejne cerkwie. Hotel "Wika", w
którym nocujemy, godny polecenia każdemu, kto zamierza odwiedzić
Krzemieniec. Wygodne, ładnie urządzone i dobrze wyposażone pokoiki
(jest telewizor i lodówka) ze schludnymi łazienkami. Z kolei w hotelu
"Eden", gdzie jemy śniadania i obiadokolacje, serwują smaczne posiłki.
Wieczorem trudno zasnąć. Nareszcie po wizycie w 1992 roku w Centralnym
Państwowym Historycznym Archiwum Ukrainy w Kijowie, gdzie oglądałam
licealne dokumenty opatrzone podpisem Tadeusza Czackiego,
zrealizowałam marzenie o wizycie w słynnych Atenach Wołyńskich. W
myślach zapełniam wijące się po zboczach gór uliczki postaciami
uczniów, którzy o świcie zbiegają do królującego w centrum Krzemieńca
licealnego gmachu. Pospiesznie wchodzą po bocznych krętych schodach.
Godzina szósta rano. Pracowity profesor Willibald Besser, który
mieszka blisko szkoły, już rozpoczął lekcję zoologii dla kursistów. O
siódmej uczniowie wraz z profesorami spotykają się na mszy porannej w
licealnym kościele, a o ósmej już zaczynają się zajęcia. Na przerwach
chłopcy przechadzają się grupkami po rozległym dziedzińcu. Lekcje
trwają nawet do godziny dziewiętnastej, kiedy profesor Hipolit
Gerlache kończy wykład na temat wymowy francuskiej. Licealiści wracają
do małych pobielanych domków wśród zielonych sadów, których kilka
widzieliśmy z okien autokaru. Zostało ich niewiele w Krzemieńcu. W
urokliwej dzielnicy drewnianych domków hitlerowcy urządzili w czasie
wojny getto. Dzielnica spłonęła w trakcie jego likwidacji.
Nazajutrz wraz z ojcem Tadeuszem Marcinkowskim, łucczaninem z
pochodzenia, który przekazał mi miłość do swojej Małej Ojczyzny -
Wołynia, rezygnujemy z wyjazdu do Zbaraża, Wiśniowca i Tarnopola.
Zresztą tego dnia spora grupa uczestników naszej wycieczki wyrusza
samodzielnie szlakiem wspomnień. Jedni jadą jeszcze dalej na wschód -
w głąb Ukrainy, inni na południe, gdzie toczy wody rodzinny Zbrucz. My
dwoje pozostajemy w Krzemieńcu. Pierwsze kroki kierujemy do pani Ireny
Sandeckiej, ambasadora polskości w Krzemieńcu. Dzięki życzliwości jej
ucznia, który pięknie mówi po polsku i prowadzi nas wprost do pani
Ireny, bez trudu docieramy do małego domku, w którym niegdyś mieszkał
profesor Willibald Besser. Ogród tonie w zieleni. Do okien starego
dworku zaglądają wysokie malwy o okazałych ciemnobordowych kwiatach.
Ledwo otworzyliśmy furtkę, do nóg łaszą się psy i koty, które znalazły
tu miskę strawy. Pukamy do drzwi zielonego, oszklonego ganku. Otwiera
opiekunka i córka chrzestna pani Ireny - pani Emilia Wolanicka. Pytamy
żartem, czy panie przyjmą pielgrzymów z Polski, ale już jesteśmy
zapraszani do saloniku, w którym wita nas pani Irena Sandecka. Długo
rozmawiamy o życiu pani Ireny i jej rodziców, wspominamy pracowników
Liceum Krzemienieckiego, oglądamy albumy ze zdjęciami. Smakujemy tej
wyjątkowej kresowej serdeczności, która nie pozwala wypuścić gościa z
progów domu bez obiadu i słodkiego poczęstunku, bez dobrego słowa na
drogę. Tym razem pani Emilia prowadzi nas wprost pod bramę Muzeum
Juliusza Słowackiego. Zadbany biały dworek kryje ślicznie urządzone
wnętrza. Ekspozycja zachwyca zmysłem dekoracji. Ważne są eksponaty:
autografy i książki Słowackiego, jego rysunki, portrety malarskie
członków jego rodziny, ale ważne jest też wyjątkowo misterne upięcie
firan i zasłon, dobór barw w aranżacji poszczególnych pomieszczeń,
piękne kwiatowe kompozycje rozstawione ze smakiem wśród stylowych
mebli. Po obejrzeniu ekspozycji miła niespodzianka - wystawa prac
malarzy ukazujących Krzemieniec w różnych porach roku. Z przyjemnością
rozmawiamy z gospodarzem tej małej galerii, przy okazji poznając różne
sekrety związane z samym muzeum. Stąd już tak blisko do licealnych
gmachów. Przez furtkę w starym murze wchodzimy na teren dawnego ogrodu
botanicznego. Dzisiaj po wspięciu się na schodki stajemy przy okazałej
sali gimnastycznej. Aż trudno uwierzyć, że na początku XIX wieku stał
tu dom, w którym przyszedł na świat Juliusz Słowacki. Wówczas było to
służbowe pomieszczenie przydzielone rodzinie Teodora Januszewskiego,
zarządcy dóbr licealnych i ojca późniejszej pani Słowackiej. Po
różnych perypetiach budynek został w latach dwudziestych XX wieku
przeznaczony do rozbiórki, a pani Irena Sandecka wspomniała, że z Irką
- córką kuratora Marka Piekarskiego znalazły w parku cegły z tego tak
ważnego dla Polaków miejsca. Ze wzniesienia rozciąga się ładny widok
na Górę Bony. Mijamy plac z pomnikiem Tarasa Szewczenki, patrona
istniejącego tu obecnie Instytutu Pedagogicznego, i od tyłu zachodzimy
na licealny dziedziniec. Imponujące wrażenie! Spora przestrzeń z
ciekawym krużgankiem i arkadowymi bramami. Mamy szczęście. Znajdujemy
otwarte drzwi i już po chwili wchodzimy do jasnej, przestronnej
biblioteki. Pani bibliotekarka uprzejmie pozwala obejrzeć wnętrze.
Ocalały jeszcze wysokie pod sufit regały ze starej krzemienieckiej
biblioteki i piękna ozdobna balustrada. Nasza miła gospodyni jest
wyraźnie dumna z wystawy, którą może zaprezentować gościom z Polski.
Podziwiamy zatem ekspozycję przygotowaną z okazji 200-lecia urodzin
Juliusza Słowackiego. Prócz różnych wydań dzieł poety i poświęconych
mu opracowań zainteresowanie budzą przede wszystkim prace plastyczne
profesorów i studentów Instytutu, związane z biografią poety i jego
twórczością. Później zachodzimy jeszcze do kolejnej specjalnie dla nas
otwartej sali, gdzie zgromadzono różne publikacje oraz obrazy
przedstawiające Krzemieniec. Pani bibliotekarka pozwala nam też
zajrzeć do dawnego licealnego gmachu oraz kościoła, w którym obecnie
znajduje się cerkiew. Dziękujemy naszej sympatycznej przewodniczce za
życzliwość i bramą wychodzimy na frontową stronę gmachu. Trochę
szkoda, że piękne kręte schody - niewątpliwy atut tej budowli -
porosły trawą. Kruszeją też kunsztowne kamienne znicze zdobiące szczyt
schodów i wejście na dziedziniec od przodu licealnego gmachu. Zbliża
się wieczór, wracamy więc do hotelu, a w trakcie wędrówki zastanawiamy
się nad pewnym fenomenem, którego doświadczyliśmy w Krzemieńcu. Otóż
do kogokolwiek zwróciliśmy się z prośbą o pomoc w odnalezieniu drogi,
odpowiadał w języku polskim: czy był to starszy pan sprzedający kwiaty
przy dworcu, czy chłopiec koszący trawę przy kościele, czy młoda
dziewczyna nieopodal dawnych gmachów liceum. Wszyscy zaznaczali :
"Proszę mówić po polsku." Mieliśmy wrażenie, jakbyśmy znaleźli się w
prawdziwej enklawie polskości. Jakże chlubnie świadczy ten fakt o
działalności pani Ireny Sandeckiej i jej następców.
Kolejnego dnia z naszą panią przewodniczką wspinamy się na Górę Bony.
Rozciąga się z niej malowniczy widok na miasto i okolicę. W oddali
widać połyskujące złotem kopuły Ławry Poczajowskiej. Najodważniejsi z
nas decydują się przejść wzdłuż zewnętrznej strony zamkowych murów.
Droga obfituje w mocne przeżycia, ale i w niezapomniane pejzaże. Znów
wsiadamy do autokaru. W nadziei, że spotkamy księdza Witolda Kowalowa,
redaktora "Wołania z Wołynia", odwiedzamy kościół w Ostrogu. Później
kierujemy kroki do zamku. Przed nami dumnie wznosi się na skale
potężna kresowa twierdza, pamiętna historią nieszczęsnej Halszki z
Ostroga, której fortuna przyniosła tylko rozpacz i zgryzotę. Na prośbę
jednej z uczestniczek wycieczki jedziemy także do Równego i Dubna, po
czym wracamy do hotelu. Wieczorem po kolacji z małą grupką najbardziej
zagorzałych miłośników Krzemieńca zwiedzamy jeszcze raz miasto.
Zachodzimy na chwilę, by pożegnać się, do pani Ireny Sandeckiej. I już
po chwili mały domek wśród malw rozbrzmiewa polskimi piosenkami.
Śpiewamy też piosenkę, której nauczyła nas pani Mirka: "Niech żyje
nam, niech żyje nam, niech żyje długie lata". Oby spełniły się słowa
naszej pieśni. Oby tak zacny, skromny i szlachetny człowiek jak pani
Irena żył długo w szczęściu i zdrowiu. Z żalem opuszczamy gościnne
progi. Trzeba jeszcze przed zmrokiem dotrzeć na cmentarz Tunicki,
gdzie spoczywają dziadkowie poety oraz jego matka. Ulicą Starego
Detiuka wędrujemy w górę. W połowie drogi czeka na nas Olek Butyński,
syn pani Mirki, który ciekawie opowiada o krzemienieckich cmentarzach.
Wspomina o tym, jak z kolegą porządkował groby na cmentarzu
Bazyliańskim, gdzie pochowani są profesorowie Szkoły Czackiego, między
innymi słynny botanik Willibald Besser, prefekt Antoni Jarkowski,
matematyk Antoni Strzelecki, dyrektor Liceum Michał Ściborski. Z
opowieści wyłania się ważne przesłanie: dla nich, Polaków żyjących na
Ukrainie, pamięć o przeszłości to rzecz naturalna, nie wymagająca
przypominania ani żadnych specjalnych akcji. A dla młodych ludzi w
kraju? Na cmentarzu Tunickim na dłużej zatrzymujemy się przy grobie
Salomei Słowackiej-Becu. Nasz przewodnik przypomina krótko losy poety.
Recytujemy jego wiersze. Przed zachodem słońca tak ładnie śpiewają
ukryte w koronach drzew ptaki. Same wracają znajome słowa:

"Jeżeli kiedy w tej mojej krainie,
Gdzie po dolinach moja Ikwa płynie,
Gdzie góry moje błękitnieją zmrokiem
A miasto dzwoni nad szmernym potokiem,
Gdzie konwaliją woniące lewandy
Biegną na skały, pod chaty i sady,-
Jeśli tam będziesz duszo mego łona
Choćby z promieni do ciała wrócona:
To nie zapomnisz tej mojej tęsknoty,
Która tam stoi jak archanioł złoty,
A czasem miasto jak orzeł obleci
I znów na skałach spoczywa i świeci".

Kolejnego dnia opuszczamy Miasto Wielkiej Tęsknoty. Pani Sandecka
zapewnia, że wrócimy, gdyż połknęliśmy bakcyla Krzemieńca. W drodze do
Lwowa jeszcze słynna Ławra Poczajowska, którą poeta odwiedzał z matką,
by przed cudownym obrazem "Pani z Poczajowa" modlić się o łaskę.
Zabytkowy zespół klasztorny wita nas szeregiem straganów, na których
można kupić pamiątki. Przed wejściem panie z naszej wycieczki
zawiązują pośpiesznie na głowach chusteczki. Wchodzimy do środka.
Błyszcząca złotem cerkiewnych kopuł Ławra zapiera dech przepychem.
Urzeka melodią wygrywanych sygnaturek. Zachwyca chórami cerkiewnych
pieśni. Czujemy jakby czas na chwilę zatrzymał się w tym zakątku
między niebem a ziemią. Niestety tempo naszej podróży nie pozwala
poznać dokładniej miejsca tak bliskiego sercu poety. Wkrótce zmierzamy
w kierunku Lwowa.
Zwiedzanie rozpoczynamy od zaznajomienia się z ogólnym planem miasta.
Położony na wielu wzgórzach, skąpany w słońcu Lwów z perspektywy
Wysokiego Zamku zachwyca malowniczym pięknem, zadziwia rozległością i
ogromem. Nad dachami domów królują wieże i kopuły budowli sakralnych
różnych wyznań. Ten, kto wspiął się na zamkowe wzgórze, w pełni doceni
dowcip sceny z "Moralności pani Dulskiej" Gabrieli Zapolskiej. W
domowym zaciszu, pod czujnym okiem despotycznej żony, Felicjan
posłusznie z zegarkiem w ręku drepcze na Wysoki Zamek. Ma do pokonania
doprawdy daleką drogę. Dla nas, mimo ponad trzydziestostopniowego
upału, to trud sowicie wynagrodzony urokiem pejzażu i ciekawą
opowieścią Jurija Smirnowa, współredaktora "Kuriera Galicyjskiego" i
autora przewodnika po Lwowie. Wąską ścieżką, wijącą się wokół zbocza
góry z ruinami zamku, schodzimy w dół. W drodze do hotelu zatrzymujemy
się przy Wzgórzach Wuleckich, by zapalić znicz przy betonowym nagrobku
z żelaznym krzyżem upamiętniającym tragiczną śmierć profesorów
Uniwersytetu Lwowskiego i Politechniki. Tablica z listą rozstrzelanych
przypomina znane nazwiska, wśród nich między innymi premier rządu
Rzeczypospolitej Polskiej Kazimierz Bartel, doskonały tłumacz języka
francuskiego, publicysta i poeta Tadeusz Boy-Żeleński, rektor
Uniwersytetu Jana Kazimierza - Roman Longchamps de Berier, rektor
Politechniki - Kasper Weigel. W bieżącym roku przypada 68 rocznica
wydarzeń, które 4 lipca 1941 roku rozegrały się w okupowanym przez
hitlerowców Lwowie. Nie po raz pierwszy w trakcie naszej wyprawy
przychodzi czas na refleksję nad dramatycznymi losami Polaków na
Kresach. Po tej chwili smutnej zadumy, podziwiając miasto z okien
autokaru, kierujemy się do hotelu "Knjażyj". Nasi przyjaciele poznani
w trakcie wycieczki - mieszkańcy Nowej Soli o lwowskich korzeniach
jeszcze tego wieczoru udadzą się na poszukiwanie drogich sercu miejsc.
Ileż będzie potem opowieści: o zdenerwowaniu, że nie ma już domu
rodziców, a tu po prostu w związku z wybudowaniem bloku zmienili
numery na ulicy, o łzach wzruszenia, kiedy się wreszcie odnalazło tę
obrosłą przez lata wygnania w legendę siedzibę rodu, w której
rozgrywała się akcja wszystkich rodzinnych historii, o rozczarowaniu,
bo nowy właściciel właśnie przystąpił do gruntownego remontu ze
zmianami wyglądu posesji i już nic nie będzie takie, jak w wiernej
pamięci bliskich.
Wędrówkę po ważnych dla Polaków miejscach kontynuujemy kolejnego dnia.
Zatem przede wszystkim cmentarz, który nie ma chyba równego sobie w
Europie - cmentarz Łyczakowski. Prawdziwa galeria rzeźby nagrobnej,
ale i miejsce spoczynku wielu naszych znakomitych rodaków: Marii
Konopnickiej, Władysława Bełzy, Gabrieli Zapolskiej, Artura Grottgera,
Seweryna Goszczyńskiego, Walerego Łozińskiego, Karola Szajnochy,
Stefana Banacha. Dumnie pręży się lew na pomniku znanego z "Reduty
Ordona" bohatera powstania listopadowego, nieco dalej pomnik
powstańców styczniowych. Grobowiec rodziny Staffów przypomina o
lwowskich korzeniach znanego poety, nieopodal grobowiec ormiańskiego
arcybiskupa Izaaka Isakowicza, z którym spokrewniony jest ksiądz
Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Kaplica Baczewskich przywołuje wspomnienie
o zasługach znanego lwowskiego fabrykanta wódek, koniaków i likierów,
które gościły nie tylko na kresowych stołach. Po drugiej stronie
budzący niegdyś spore kontrowersje grobowiec Iwanowiczów z
charakterystycznymi płaczącymi psami. Nasza pani przewodnik Jadwiga
Smirnow każdą opowiadaną historię potrafi okrasić zajmującą anegdotą.
Wędrujemy alejkami niezwykłego parku tonącego w bujnej zieleni. Rzeźby
dłuta Parysa Filippi czy jego ucznia - Juliana Markowskiego zachwycają
artyzmem. Nie sposób przejść obojętnie obok nagrobka lwowskiej
artystki dramatycznej Reginy Markowskiej. Kamienna postać uśpiona na
wieki zdaje się czekać na przybyszów z Polski. Na cmentarzu Orląt
Lwowskich chwile wzruszenia. Lwowiacy z naszej wycieczki odnajdują tu
groby swoich krewnych. W kaplicy składamy datki na dalszą renowację
tego tak ważnego dla Polaków miejsca, a później modlimy się za tych,
którzy bez wahania mimo młodego wieku ruszyli do walki o polski Lwów.
Stąd przejeżdżamy do serca miasta. Miejscem, gdzie na pewno można
spotkać lwowiaków o polskich korzeniach, jest katedra Łacińska.
Pamiętna ślubami króla Jana Kazimierza kryje w swoim wnętrzu kopię
obrazu Matki Boskiej Łaskawej, przed którym w czasie potopu
szwedzkiego składał przysięgę polski władca. Zachwyca położona
nieopodal kaplica Boimów oraz urocze kamieniczki w rynku. W naszej
wędrówce odwiedzamy nie tylko świątynie obrządku rzymskokatolickiego,
ale także greckokatolicką archikatedrę Świętego Jura, prawosławne
cerkwie oraz katedrę Ormiańską. Oto miasto niezwykłe, miasto wręcz
stworzone dla artystów, leżące na styku wielu kultur i religii.
Chociaż niestety nie mogliśmy obejrzeć spuszczanej tylko przy okazji
premier kurtyny autorstwa Henryka Siemiradzkiego, podziwiamy przepych
Teatru Wielkiego. Jeszcze z okien autokaru gmachy Lwowskiego
Uniwersytetu, Politechniki Lwowskiej i Ossolineum Nie sposób poznać
miejscowości w tak krótkim czasie. Po wesołej zabawie przy dźwiękach
sympatycznej lwowskiej kapeli z poczuciem niedosytu opuszczamy Lwów
obiecując, że wrócimy na pewno.
Kto raz spojrzał z Bony na stare mury Liceum, kto odwiedził gościnne
progi pani Ireny Sandeckiej i widział jej niezwykłą troskę o sprawy
ojczyzny, kto zagubił się w szepcie historii na cmentarzu
Łyczakowskim, widział stojące rzędem niczym do apelu krzyże na
cmentarzu Orląt Lwowskich, kto rozmawiał z rodakami z Kresów, nie
będzie umiał zapomnieć. Przywiezie do kraju nie tylko wspomnienie
rozległych przestrzeni zamieszkanych przez serdecznych, życzliwych
ludzi, ale i poczucie, że nie można pozostać obojętnym.

Małgorzata Ziemska

["Wołanie z Wołynia" nr 5 (90) z września-października 2009 r., s.
31-37.]

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Sun, 22 Nov 2009 17:36:22 -0800 (PST)
Subject: 23 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-23-listopada.html

23 listopada 1918 r. - "chłopi z okolic Hrycowa podnieśli bunt i
zaaresztowali wszystkich <<panów>> w promieniu kilkunastu wiorst.
Uwięzionych przywieziono do Hrycowa i zamknięto w jednej wielkiej
Sali, w obszernym pałacu hr. Grocholskich, a cztery tysiące z górą
uzbrojonych chłopów stanęło pod bronią wokoło pałacu, czekając
dalszych rozkazów. Liczba uwięzionych sięgała trzydziestu: sami
przedstawiciele ustroju <<obszarniczego>>, od właścicieli i większych
administratorów począwszy, aż do zwykłych ekonomów, a nawet polowych.
Trzy długie doby przebywali w pustej Sali rozbitego pałacu, z tępą
rezygnacja oczekując strasznej śmierci".
Zob.: Zofia Kossak-Szczucka, "Pożoga - wspomnienia z Wołynia
1917-1919", Kraków 1922, s. 259-260.

23 listopada 1986 r. - Święcenia kapłańskie przyjął ks. Antoni
Andruszczyszyn. Na początku lat 90. XX wieku proboszcz parafii
rzymskokatolickiej w Sławucie. Obecnie pracuje w Czerniowcach na
Podolu (tzw. Czerniowce Małe).
Zob. biogram w Wikipedii:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Antoni_Andruszczyszyn

23 listopada 1995 r. - Zmarł o. Rafał Władysław Kiernicki OFM Conv.,
bp pomocniczy lwowski. Urodził się 3 maja 1912 r. w Kułaczkowcach koło
Kołomyi. Egzamin dojrzałości złożył w 1934 r. w X Gimnazjum Państwowym
im. Henryka Sienkiewicza we Lwowie. Studia filozoficzno-teologiczne w
seminarium OO. Franciszkanów: pierwszy rok (1934-1935) we Lwowie, dwa
następne (1935-1937) w Krakowie; w latach 1937-1939 kontynuował studia
(4 i 5 rok) na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we
Lwowie. 8 czerwca 1939 obronił pracę magisterską (napisaną pod
kierunkiem ks. dr prof. Adama Gerstmanna pt. "Nauka św. Bonawentury o
żalu za grzechy". Wyświęcony na kapłana we Lwowie 29 czerwca 1939
roku. W latach 1940-1944 pracował w parafii Chrystusa Króla we Lwowie.
Podczas okupacji niemieckiej prowadził działalność w Armii Krajowej -
był łącznikiem i kapelanem lwowskiego okręgu AK. W 1944 r. został
aresztowany przez NKWD. Więziony w Charkowie, Riazaniu i Griazowcu, po
czym wyrok pobytu w łagrze. W 1948 r. zwolniony z łagru, otrzymał
pozwolenie na pracę w katedrze lwowskiej. Przez wiele lat szykanowany
przez władze komunistyczne, pracuje jako stróż w Parku Stryjskim.
Dopiero w 1958 r. dostaje pozwolenie na pełnienie funkcji
duszpasterskich, do czego od razu włącza się z wielkim zaangażowaniem.
Jego dewizą była "służba Bogu i ludziom". Po II wojnie światowej jako
proboszcz parafii katedralnej we Lwowie docierał z praca duszpasterską
do Równego i Zdołbunowa na Wołyniu. 16 stycznia 1991 mianowany przez
Papieża Jana Pawła II biskupem pomocniczym lwowskim. W okresie Świąt
Wielkanocnych, 31 marca 1991 r. odprawił pierwszą Mszę św. w katedrze
łuckiej, jeszcze muzeum ateizmu. Był też głównym koncelebrantem
uroczystej Mszy św. 29 czerwca 1991 r., kiedy to oficjalnie zwrócono
wiernym katedrę łucką.
Zob.: Józef Krętosz, "Katedra obrządku łacińskiego we Lwowie i jej
proboszcz O. Rafał Kiernicki OFM Conv. w latach 1948-1991", Katowice
2003, ss. 243; Jurij Smirnow, "Ojciec Rafał Kiernicki. Materiały
archiwalne dotyczące studiów uniwersyteckich ojca Rafała
Kiernickiego", [w:] "Gazeta Lwowska" nr z 29 lutego 2004. s. 8 //
http://www.lwow.com.pl/kosciol/kiernicki.html
biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82adys%C5%82aw_Kiernicki

23 listopada 2003 r. - Sakra bpa Janusza Kalety, administratora
apostolskiego w Atyrau (Kazachstan).

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

Zapraszam także na mój blog:
Wołyński Słownik Biograficzny:
http://wolynskislownikbiograficzny.blox.pl/html

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Sun, 22 Nov 2009 16:19:07 -0800 (PST)
Subject: 22 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-22-listopada.html

"Kalendarium Wołyńskie"

22 listopada 1920 r. - Lwów został odznaczony Orderem "Virtuti
Militari".

22 listopada 1943 r. - w dniach 21-22 listopada OUN przeprowadziła "I
Konferencję Zniewolonych Narodów Europy Wschodniej i Azji". Brało w
niej udział 39 "delegatów" z 13 państw (delegaci w cudzysłowie, gdyż
wszyscy zostali wybrani przez banderowców). Polaków wśród nich nie
było. Protokół z obrad był tak kompromitujący, że - wg zeznań M.
Stepaniaka - został zniszczony. W dokumentach konferencji potępiono
niemiecki i sowiecki imperializm. Impreza ta była propagandową próbą
budowania nowego wizerunku przez OUN.

22 listopada 1943 r. - UPA ponownie podjęła drugą próbę zdobycia
Kupiczowa. W krytycznym momencie, gdy obrońcom zaczynało brakować
amunicji a do walki zgłaszali się Czesi z widłami, siekierami, cepami
itp. bronią, kupiczowianom ponownie przybył z odsieczą oddział
"Jastrzębia". Podczas walki i przepędzania napastników została spalona
prawie cała ukraińska część Kupiczowa.

22 listopada 2008 r. - w ramach audycji radiowej III pr. Polskiego
Radia "Śniadanie w Trójce" odbyła się rozmowa o Wołyniu dziennikarzy.
Gośćmi salonu prasowego byli publicyści - Dominika Wielowieyska z z
Gazety Wyborczej, Piotr Semka z "Rzeczpospolitej", Sławomir
Sierakowski - red. nacz. "Krytyki Politycznej" i Tomasz Wróblewski.
Zob.: "Śniadanie w Trójce - 22 listopada 2008 - rozmowa o Wołyniu
dziennikarzy" //
http://www.wykop.pl/link/115451/sniadanie-w-trojce-22-listopada-2008-rozmowa-o-w\
olyniu-dziennikarzy
http://www.polskieradio.pl/_files/20080906115409/2008112201575757.mp3
[Fragment 21 minuta 21 sekunda]

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Sat, 21 Nov 2009 07:30:49 -0800 (PST)
Subject: 21 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-21-listopada.html

21 listopada 1862 r. - (albo: 22 listopada 1862 r.) zmarł hr. Marcin
Tarnowski, żołnierz kampanii napoleońskich. Urodził się 17 listopada
1778 r. w zamku w Kozimie w powiecie krzemienieckim jako syn Amora,
kasztelana konarsko-łeczyckiego, gen. mjra wojsk koronnych i Tekli z
Grabianków, starościanki winnickiej. Zdymisjonowany z armii Królestwa
Polskiego 9 grudnia 1815 roku. Od 1821 r. stał na czele prowincji
wołyńskiej Towarzystwa Patriotycznego. Przez pewien czas był
marszałkiem szlachty powiatu krzemienieckiego.
Zob.: Castiglione & Kamil Stepan, "Marcin Hrabia z Tarnowa
Tarnowski" //
http://napoleon.gery.pl/polska/tarnowski.php
biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/Marcin_Tarnowski

21 listopada 1873 - w Łucku urodził się Sergiusz Rudkowski, karaimski
działacz społeczny. W latach 1922-1925 prezes Zarządu Gminy
Karaimskiej w Łucku. Zmarł wiosną 1944 roku.
Zob. biogram na łamach pisma "Awazymyz" //
http://www.awazymyz.karaimi.org/index.php?p=414&a=3

21 listopada 1942 r. - grekokatolicki metropolita lwowski Andrzej
Szeptycki wydał list pasterski "Nie zabijaj".

21 listopada 1942 r. - na Wołyń przybył Kazimierz Banach (ps. "Jan
Linowski") i objął funkcję Okręgowego Delegata Rządu. Zastępcą
Kazimierza Banacha został Julian Kozłowski "Cichy". W skład Wołyńskiej
Okręgowej Delegatury wchodziły: wydział bezpieczeństwa i samoobrony;
komenda Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa (PKB) i samoobrony; wydział
oświaty i kultury; wydział propagandy; inspektor łączności. We
wszystkich powiatach utworzono
inspektoraty Delegatury.

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Fri, 20 Nov 2009 00:46:39 -0800 (PST)
Subject: 20 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

20 listopada 1623 r. – biskup łucki (w latach 1617-1623) Andrzej
Lipski został przeniesiony na godność pasterza diecezji włocławskiej.
Urodził się w 1572 lub 1575 r. w Rzeplinie na Rusi Czerwonej w woj.
bełzkim. 2 grudnia 1630 r. uzyskał prekonizację na ordynariusza
Krakowa. Zmarł 4 września 1631 r. w Warszawie. Pochowany w podziemiach
katedry krakowskiej.
Zob.: Krzysztof Rafał Prokop, „Sylwetki biskupów łuckich”, Biały
Dunajec – Ostróg 2001, s. 77-80; biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_Lipski

20 listopada 1819 r. – w Warszawie urodziła się Jadwiga ks.
Jabłonowska na Ostrogu, Maryampolu i Podkamieniu h. Prus III. Córka
księcia Maksymiliana i Teresy z Lubomirskich. Zmarła 31 grudnia 1894
r. w Dermaniu w wieku 75 lat.

20 listopada 1943 r. – dowódca oddziału im. Bohuna (UPA) „Kliszcz”
wydał rozkaz nr 12 „o zakazie grabieży majątku Polaków”.
Zob.: „Наказ ч. 12 командира загону ім. Богуна
«Кліща» про заборону
грабувати майно поляків. 20 листопада 1943 р.”
//
http://www.archives.gov.ua/Sections/Wolyn/Wolyn-05.pdf

20 listopada 1961 r. – Rosyjski Kosciół Prawosławny wstąpił do
Swiatowej Rady Kościołów.

20 listopada 1967 r. – został zwolniony z uwięzienia Danyło Szumuk –
uczestnik walk w szeregach Ukraińskiej Armii Powstańczej, członek
Ukraińskiej Grupy Helsińskiej, autor samizdatu, przetrzymywany w
więzieniach i łagrach około 42 lat. Urodził się w 1914 r. na Wołyniu
we wsi Boremszczyzna (pow. lubomlski) w rodzinie chłopskiej.
Zob.: Iryna Rapp, „Danyło Szumuk”, [w:] „Słownik dysydentów” //
http://wolynskislownikbiograficzny.blox.pl/2009/05/Danylo-Szumuk.html

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold JĂłzef KowalĂłw
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy „Wołanie z Wołynia”
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Thu, 19 Nov 2009 20:46:36 -0800 (PST)
Subject: 19 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-19-listopada.html

"Kalendarium Wołyńskie"

19 listopada 1934 r. - we wsi Dolnaja należącej do parafii
Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Iłukszcie na Łotwie
urodził się ks. Jan Purwiński, duchowny rzymskokatolicki. Syn Polaków
Donata i Marianny. Święcenia kapłańskie otrzymał 13 kwietnia 1961 r. w
Rydze. 16 stycznia 1991 r. przez Jana Pawła II mianowany ordynariuszem
kijowsko-żytomierskim. Sakrę biskupią otrzymał 4 marca 1991 roku.
Wschodnia część Wołynia należy do diecezji kijowsko-żytomierskiej.
Zob.: Jacek Pawłowicz, "Bp Jan Purwiński - pasterz i ostoja", [w:]
"Niedziela" (edycja ogólnopolska) nr 36/2007 //
http://www.niedziela.pl/artykul_w_niedzieli.php?doc=nd200736&nr=18
biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Purwi%C5%84ski

19 listopada 1994 r. - powtórne poświęcenie kościoła w Korcu na
Wołyniu po remoncie przeprowadzonym przez ks. Władysława Czajkę i ks.
Józefa Kozłowskiego. Poświęcenia dokonał metropolita lwowski abp
Marian Jaworski w towarzystwie lwowskiego biskupa pomocniczego
Marcjana Trofimiaka. Poświęcona została również odremontowana
plebania. Ks. Józef Kozłowski był proboszczem w Korcu w latach
1993-2001. Kontynuował remont kościoła i plebanii. Był także
inicjatorem różnych przedsięwzięć gospodarczych i prowadził
gospodarstwo rolne k. Korca. Pracę w diecezji łuckiej zakończył w dniu
15 października 2001 roku. W latach 1993-1995 przy kościele w Korcu
pracowały zakonnice ze Zgromadzenia Sióstr Serafitek.

19 listopada 2009 r. - w katedrze pw. św. Zofii w Żytomierzu odbyły
się uroczystości z okazji 75. rocznicy urodzin ks. bpa Jana
Purwińskiego.

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Tue, 17 Nov 2009 16:08:57 -0800 (PST)
Subject: 18 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-18-listopada.html

18 listopada 1921 r. - w Zdołbunowie na tyfus zmarł Dionizy Kućko,
specjalista od telegrafu, oficer armii carskiej.
Zob.: "Zdołbunów" //
http://wolyn.ovh.org/opisy/zdolbunow-11.html

18 listopada 1938 r. - w Janowej Dolinie na Wołyniu zginął wskutek
zaczadzenia Witold Koczorowski, utalentowany grafik, ilustrator
książek, twórca exlibrisów. Urodził się w 1912 w Inowrocławiu.

18 listopada 1943 r. - w więzieniu w Równem został rozstrzelany
porucznik saperów rezerwy Ryszard Kowalski, pseud. "Benga", komendant
Armii Krajowej Obwodu Zdołbunów, czterokrotnie odznaczony Krzyżem
Walecznych. Urodził się 26 listopada 1919 r. w Sosnowcu. We wrześniu
1939r. otrzymał mobilizacyjny przydział do Dowództwa Saperów. Później
jak wielu polskich żołnierzy został internowany w Rumunii. Następnie
przedostał się do Wojska Polskiego we Francji. Po kapitulacji Francji,
poprzez Dunkierkę dociera do W. Brytanii. Tam jako ochotnik podejmuje
służbę w 1. Brygadzie Strzelców. Dowództwo bardzo szybko dostrzega
jego ponad przeciętne predyspozycje psycho-fizyczne. Zostaje wiec
skierowany do tajnego ośrodka "Cichociemnych". Po specjalistycznym
ściśle tajnym i konspiracyjnym przeszkoleniu da zadań w dywersji,
zostaje zaprzysiężony - 24 sierpnia 1942 roku. Skacze na spadochronie
nad okupowana Polską nocą, 1/ 2 października 1942 roku "na placówkę
odbiorczą o kryptonimie Zamek, która była położona 13 lub 16 km na
północ od Dęblina... (...) ...samolot wykonał zrzut jak się okazało, niezbyt
celnie". Jego kolega por. Władysław Klimowicz "skakał z bagażnikiem,
lądował nieprzytomny, w pół uduszony przez nadmiernie wysuniętą
taśmę". Komenda Główna AK skierowuje Go do Okręgu Wołyńskiego Armii
Krajowej. Początkowo jest instruktorem, a później komendantem Armii
Krajowej Obwodu Zdołbunów. W sierpniu 1943 roku w Zdołbunowie, w
niewyjaśnionych okolicznościach, został aresztowany przez tajną
niemiecką policję Gestapo. Posiadał wówczas tak zwane "lewe" dokumenty
wystawione na Ryszarda Małyka.
Zob.: Janusz Maszczyk, "To dla Ciebie Polsko i dla twej chwały...", [w:]
"Poznaj Sosnowiec" //
http://poznaj.sosnowiec.pl/content/view/214/1/

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełnienia.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Mon, 16 Nov 2009 09:11:19 -0800 (PST)
Subject: 17 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-17-listopada.html

17 listopada 1751 r. - unickim biskupem łuckim i Ostrogskim mianowany
został Stefan Rudnicki-Lubieniecki (1713-1777). Zmarł 7 maja 1777
roku. Pochowany w Łucku.

17 listopada 1901 r. - w wiosce Dorosyn k. Rożyszcz na Wołyniu urodził
się abp Alipij (właśc. Antonij Chotowyćkyj), prawosławny arcybiskup
winnicki i bracławski. Zmarł 30 maja 1977 r. w Odessie.

17 listopada 1943 r. -  w kol. Strzelecka, pow. Włodzimierz Wołyński,
nacjonaliści ukraińscy zamordowali Polkę, uciekinierkę z kol.
Żurawiec, pow. Horochów.
Zob.: Stanisław Żurek, "Kalendarium ludobójstwa ukraińskiego
dokonanego na ludności polskiej w latach 1939 -1948" //
http://www.stankiewicze.com/ludobojstwo/1943_5.html

17 listopada 1990 r. - zmarł kardynał Władysław Rubin. Urodził się 20
września 1917 w Tokach koło Zbaraża. 30 maja 1979 r. mianowany przez
Papieża Jana Pawła II kardynałem. Pochowany w konkatedrze w
Lubaczowie.
Zob.: biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82adys%C5%82aw_Rubin

17 listopada 2008 r. - w Toronto (Kanada) zmarł Wiktor Poliszczuk,
politolog, historyk, publicysta i dziennikarz. Urodził się 10
października 1925 r. w Dubnie. Autor głośnej książki pt. "Gorzka
prawda - zbrodniczość OUN-UPA" (Toronto 1995) i wielu innych książek i
artykułów na ten temat.
Zob.: biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/Wiktor_Poliszczuk

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełnienia.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Mon, 16 Nov 2009 08:51:07 -0800 (PST)
Subject: 2 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-2-listopada.html

2 listopada 1935 r. - w Zdołbunowie urodził się Wiktor Zatwarski,
polski piosenkarz i aktor. Zadebiutował w 1957 r. po ukończeniu
Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. W 1969 r. na VII
Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu dostał wyróżnienie za
piosenkę "Srebrne wesele" (muzyka S. Rembowski, słowa E. Fiszer).
Filmografia: "Sen o Wiktorii" (1982), "Na Wspólnej" (2003) - ksiądz i
chory mężczyzna, "Męskie-Żeńskie" (2004) - aktor, "Plebania" (2005) -
ksiądz, "M jak miłość" (2005) - pacjent w przychodni Kotowicza i
mieszkaniec osiedla Norberta, "Kopciuszek" (2006) - staruszek.
Zob.: biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/Wiktor_Zatwarski

2 listopada 1939 r. - w dniach 1-2 listopada 1939 r. Rada Najwyższa
ZSRR zatwierdziła przyłączenie terytoriów "Zachodniej Białorusi" i
"Zachodniej Ukrainy" do Związku socjalistycznych Republik
Radzieckich.

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Mon, 16 Nov 2009 04:45:24 -0800 (PST)
Subject: 28 października - Kalendarium Wołyńskie - uzupełnienie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>


28 października 1895 r. - w Tarnowie urodził się Józef Pecka, syn
Walentego i Anny, pułkownik piechoty WP. 1 kwietnia 1938 r. został
dowódcą pułku KOP "Zdołbunów". Zamordowany przez NKWD w 1940 r. w
Charkowie. 5 paĹşdziernika 2007 r. prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
prof. Lech Kaczyński postanowieniem nr 112-48-07 pośmiertnie mianował
go do stopnia generała brygady.
Zob.: biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Pecka

--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Ви одержали це повідомлення, оскільки
підписані на Google Групи -
група "Wołanie z Wołynia"
  Щоб додати повідомлення в цю групу,
надішліть лист на wolanie@googlegroups.com
  Щоб відписатися від цієї групи, надішліть
лист на
wolanie+unsubscribe@googlegroups.com
  Більше опцій доступно на основній сторінці
групи
http://groups.google.de/group/wolanie?hl=uk
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Mon, 16 Nov 2009 03:03:04 -0800 (PST)
Subject: Podział prawosławnego dekanatu łuckiego
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Podzial-prawoslawnego-dekanatu-luckiego.html

PODZIAŁ   PRAWOSŁAWNEGO   DEKANATU   ŁUCKIEGO

Na początku listopada 2009 r. ordynariusz prawosławnej eparchii
wołyńskiej metropolita łucki Nifont (Ukraiński Kościół Prawosławny
będący w jurysdykcji patriarchatu moskiewskiego) swoim dekretem
rozdzielił dekanat łucki na dwa dekanaty: miejski i rejonowy.
Poprzedniemu dziekanowi okręgu łuckiego ks. mitratowi Nykanorowi
Szymce podziękował za poniesione trudy oraz życzył nadal cierpliwie i
oddanie trudził się pośród kleru katedralnej Cerkwi Pokrowskiej w
Łucku.
Dziekanem miejskim arcypasterz mianował proboszcza parafii
Zwiastowania w Łucku ks. mitrata Wołodymyra Litwenczuka. Dziekanem
rejonowym decyzją władyki został mianowany proboszcz Cerkwi Nardzenia
Najświętszej Bogurodzicy w wiosce Majaki w rej. łuckim ks. Petro
Prystupa.
Metropolita pożyczył księżom dziekanom, aby starannie pracować dla
chwały Bożej i udoskonalać posługę misjonarską i socjalną parafii obu
dekanatów.

Na podstawie informacji rozmieszczonej na portalu Eparchii Wołyńskiej
Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego
Źródło:
http://www.orthvoldiocese.lutsk.ua/index.php?option=com_content&view=article&id=\
176:2009-11-10-14-00-22&catid=57:novyny-eparhiji&Itemid=83

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Sun, 15 Nov 2009 23:59:31 -0800 (PST)
Subject: 16 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-16-listopada.html

"Kalendarium Wołyńskie"

16 listopada 1939 r. - rządy ZSRR i Niemiec zawarły umowę w sprawie
przesiedlenia do Niemiec tzw. "Niemców etnicznych". Na podstawie tej
umowy sprowadzono na tereny wcielone do Rzeszy 128 379 osób
pochodzenia niemieckiego z terenu Wołynia, wschodniej Galicji i rejonu
Narwi.

16 listopada 1941 r. - Niemcy cofnęli uznanie dla "Poleskiej Siczy".
Część siczowców złożyła broń, pozostali rozeszli się do domów,
zabierając broń ze sobą. "Bulba", w obawie przed aresztowaniem przez
Niemców, wraz z kilkunastoma współpracownikami ukrył się, mianował się
głównym ukraińskim atamanem i rozpoczął działalność podziemną,
organizując na nowo zbrojne formacje. W utworzonym przez niego sztabie
większość stanowili byli oficerowie UNR n, a doradcami byli tam także
melnykowcy.
Zob.: Władysław i Ewa Siemszko, "Nacjonalistyczne formacje zbrojne
Maksyma Borowcia <<Tarasa Bulby>>" //
http://www.genocide.pl/php/1_dzial.php?ID3=220&username=&s=1&li=&sort=

16 listopada 1943 r. - we wsi Huta Stara pow. Kostopol podczas napadu
około 1200 upowców i tzw. "sekirnykiw" (siekierników) czyli chłopów
ukraińskich uzbrojonych w siekiery, widły, kosy itp. zginęło
kilkanaście osób polskiej ludności cywilnej, 5 partyzantów AK oraz
około 100 napastników; w kol. Miedzików pow. Kowel nacjonaliści
ukraińscy zamordowali 3 Polaków: kobietę oraz 16-letnią dziewczynę z
17-letnim jej bratem; w kol. Moczulanka pow. Kostopol upowcy
zamordowali 3 Polaków; w mieście Sarny woj. wołyńskie zmarł 31-letni
Polak postrzelony przez nacjonalistów ukraińskich.
Zob.: Stanisław Żurek, "Kalendarium ludobójstwa ukraińskiego
dokonanego na ludności polskiej w latach 1939 - 1948" //
http://www.stankiewicze.com/ludobojstwo/1943_5.html

16 listopada 1966 r. - w święto Matki Boskiej Ostrobramskiej Sługa
Boży o. Serafin Kaszuba został zwolniony z kary zesłania. Zamieszkał w
Akmolińsku (obecnie Astana, stolica Kazachstanu) i natychmiast zaczął
apostołować wśród Polaków osiadłych w tamtym rejonie. Jednakże 22
grudnia tegoż roku ponownie go aresztowano i osadzono w odległym od
miasta domu dla starców i kalek z surowym zakazem opuszczania
zakładu.

16 listopada 1989 r. - demontaż pomnika Feliksa Dzierżyńskiego w
Warszawie.

16 listopada 1993 r. - zamknięto mauzoleum Lenina w Moskwie.

16 listopada 2006 r. - zmarł Ihor Marko, sportowiec ukraiński, jeden z
najbardziej utalentowanych żużlowców tego kraju. Urodził się 29
czerwca 1965 r. w Równem na Wołyniu.

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Sun, 15 Nov 2009 20:32:07 -0800 (PST)
Subject: Piłsudski w Ostrogu
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Pilsudski-w-Ostrogu.html

Piłsudski w Ostrogu

Witam!

Cztery zdjęcia Marszałka Józefa Piłsudskiego przedstawiające jego
wizytę w Ostrogu nad Horyniem w dniu 6 sierpnia 1924 r. można zobaczyć
pod następującymi adresami:
http://www.fotohistoria.pl/main.php?g2itemId=137821
IS_612_001
1924, Ostróg nad Horyniem
Wizyta Marszałka Józefa Piłsudskiego w 19 Pułku Ułanów Wołyńskich.
Wbijanie gwoździ pamiątkowych. Fot. Instytut Polski i Muzeum im. gen
Sikorskiego w Londynie.

http://www.fotohistoria.pl/main.php?g2_itemId=137823
IS_612_002
06.08.1924, Ostróg nad Horyniem
Wizyta Marszałka Józefa Piłsudskiego w 19 Pułku Ułanów Wołyńskich.
Marszałek z korpusem oficerskim.
Fot. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie

http://www.fotohistoria.pl/main.php?g2_itemId=137825
IS_612_003
06.08. 1924, Ostróg nad Horyniem,
Wizyta Marszałka Józefa Piłsudskiego w 19 Pułku Ułanów Wołyńskich.
Marszałek wychodzi z bożnicy.
Fot. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie

http://www.fotohistoria.pl/main.php?g2_itemId=137827
IS_612_004
06.08.1924, Ostróg nad Horyniem,
Wizyta Marszałka Jozefa Piłsudskiego w 19 Pułku Ułanów Wołyńskich.
Marszałek wychodzi z Muzeum ks. Ostrogskich.
Fot. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie

Zapraszam,
ks. Witold

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Sun, 15 Nov 2009 19:56:22 -0800 (PST)
Subject: Piłsudski w Łucku
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

Informacja od p. Andrzeja Mielcarka:

Witam,
Pan Zenon Paszkowski odnalazł niedawno klisze fotograficzne swojego
ojca Leopolda. Wśród nich jest kilka zdjęć z pobytu Marszałka
Piłsudskiego w Łucku 16.10.1922 r.
Do obejrzenia zapraszam na Strony o Wołyniu
http://wolyn.ovh.org/
gdzie w dziale ZDJĘCIA: przedwojenne
należy kliknąć na nazwę "Łuck", by w lewym oknie pojawił się odsyłacz
"zdjęcia z wizyty Marszałka Piłsudskiego w Łucku"

Zapraszam,
Andrzej

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Sun, 15 Nov 2009 00:25:41 -0800 (PST)
Subject: 15 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-15-listopada.html

15 listopada 1773 r. (lub 1772 r.) - urodził się Euzebiusz Słowacki,
polski historyk i teoretyk literatury, dramatopisarz, ojciec Juliusza
Słowackiego. Zmarł w 1814 roku.

15 listopada 1818 r. - w wieku 59 lat zmarł w Ostrogu ks. Bartłomiej
Markiewicz. W latach 1805-1818 proboszcz parafii ostrogskiej.

15 listopada 1895 r. - urodziła się Olga Romanowa, święta prawosławna,
wielka księżna Rosji. Jej narodziny stały się pretekstem do zezwolenia
katolikom w Ostrogu na Wołyniu na odbudowę kościoła. Zmarła w 1918
roku.
Zob.: Ks. Władysław Knapiński, "Sprawa o kościół w Ostrogu na
Wołyniu", Lwów 1892 (reprint: Biały Dunajec - Ostróg 2000).

15 listopada 1917 r. - Rada Komisarzy Ludowych opublikowała Deklarację
Praw Narodów Rosji, która uznawała prawo poszczególnych narodów do
samostanowienia aż do oderwania się i stworzenia odrębnego państwa.

15 listopada 1982 r. - w Orcel we Francji zmarł Jan Wacław Zawadowski,
PS. "Zawado", polski malarz, brat Witolda Eugeniusza. Urodził się 14
kwietnia 1891 r. w Skobełce koło. Horochowa na Wołyniu.

15 listopada 2008 r. - w ramach zorganizowanej przez Konsulat
Generalny RP w Łucku  uroczystej gali  z okazji obchodów 90. rocznicy
odzyskania przez Polskę niepodległości, odbył się jubileuszowy
koncert pod tytułem "Tańce świata". W koncercie  udział wzięli:
światowej sławy dyrygent i klarnecista Wojciech Mrozek, cymbalista
Ihor Lomaha  oraz ukraiński chór "Horyna" z Równego, specjalizujący
się w technice śpiewu białego i kwartet smyczkowy "Leopolis" ze
Lwowa.

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Fri, 13 Nov 2009 20:56:19 -0800 (PST)
Subject: 14 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-14-listopada.html

14 listopada 1603 r. – biskupem koadiutorem przy biskupie łuckim
Stanisławie Gomolińskim został bp Marcin Szyszkowski herbu Ostoja.
Otrzymał wówczas stolicę tytularną Christopolis. Urodził się w 1554 r.
Bp łucki w latach 1604-1607. Bp płocki, Bp krakowski i książę
siewierski (1616-1630).
Zob.: biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/Marcin_Szyszkowski

14 listopada 1788 r. – na mocy przywileju z tego dnia króla Stanisława
Augusta Poniatowskiego dla L. Worzela zostało założone miasto Kostopol
na Wołyniu.

14 listopada 1899 r. – w Petersburgu zmarł Szymon Marcin Kozłowski,
abp mohylewski (1891-1899), od 1883 r. bp łucko-żytomierski; rektor
Akademii Duchownej w Petersburgu, biblista, popularyzator teologii.
Urodził się 5 listopada 1819 roku w Olicie w powiecie trockim na
Litwie. Do seminarium duchownego w Wilnie wstąpił w 1839 r., po dwóch
latach został studentem wileńskiej Akademii Duchownej, którą ukończył
po jej przeniesieniu do Petersburga. Święcenia kapłańskie otrzymał w
1844 roku. W 1845 r. uzyskał stopień magistra teologii. W latach
1845-1848 był nauczycielem gimnazjum w Kownie oraz profesorem teologii
moralnej i homiletyki w wileńskim Seminarium Duchownym. W latach
1848-1851 wykładał historię Kościoła i prawo kanoniczne, a w latach
1851-1863 był rektorem seminarium. W 1852 r. został mianowany
kanonikiem, w r. 1862 prałatem kustoszem kapituły katedralnej
wileńskiej, a w 1866 r. asesorem Kolegium Duchownego w Petersburgu. W
1877 r. został rektorem Akademii Duchownej w Petersburgu. W 1883 r.
papież Leon XIII prekonizował go na biskupa łucko-żytomierskiego.
Lojalny wobec rządu rosyjskiego. W 1891 r. prekonizowany na
arcybiskupa mohylewskiego. W 1892 roku nie chciał wprowadzić języka
rosyjskiego do nabożeństw dodatkowych, co było przyczyną poważnego
konfliktu z władzami państwowymi. Jeden z najpłodniejszych pisarzy
religijnych w cesarstwie rosyjskim. Pisał podręczniki religii.
Popularyzował zasady i dzieje Kościoła katolickiego. Nie był
naukowcem, ale w 1862 roku został doktorem honoris causa Akademii
Duchownej w Petersburgu. Do XX wieku ogół młodzieży uczył się na jego
książkach. Ogłosił tekst Wulgaty w przekładzie ks. Jakuba Wujka, znany
jako „Biblia Kozłowskiego” – popularna wśród księży z racji tekstu
polskiego i łacińskiego. Kładł duży nacisk, by księża czytali Pismo
św. i interesowali się liturgią. Zmarł 14 listopada 1899 roku w
Petersburgu.
Zob.: Ks. Witold Józef Kowalów, „Arcybiskup Szymon Marcin Kozłowski
(1883-1891)”, [w:] „Wołanie z Wołynia” nr 1 (20) ze stycznia-lutego
1998 r., s. 33-34; Krzysztof Rafał Prokop, „Sylwetki biskupów
łuckich”, Biały Dunajec – Ostróg 2001, s. 182-186. Інна Шостак.
„Луцько-Житомирська Римо-Католицька
дієцезія наприкінці XVIII – у
першій половині XIX століття”, Білий Дунаєць
– Острог 2005; biogram w
Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/Szymon_Marcin_Koz%C5%82owski

14 listopada 1915 r. – na leśnej polanie wokół leśniczówki położonej
ok. 4 km na zachód od Wołczecka rozpoczęto budowę zimowych kwater dla
Komendy Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego. Do realizacji tego
zadania wyznaczono 100 jeńców rosyjskich znających się na ciesielce,
którzy wraz z żołnierzami kompanii technicznej rozpoczęli budowę
według projektu por. Włodzimierza Hellmana. Zasadnicza część osady
nazwanej Legionowem była gotowa przed świętami Bożego Narodzenia.
Wszystkie budynki zostały zbudowane z nieokorowanych okrąglaków
sosnowych i uszczelnione mchem.
Zob.: Adam Kaczyński, „Legioniści powstrzymują Rosjan na Wołyniu”,
[w:] „Rzeczpospolita” nr z 7 października 2009 r. //
http://www.rp.pl/artykul/55362,374414_Legionisci_powstrzymuja_Rosjan_na_Wolyniu.\
html

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełnienia.
ks. Witold JĂłzef KowalĂłw
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy „Wołanie z Wołynia”
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Thu, 12 Nov 2009 17:22:14 -0800 (PST)
Subject: 12 listopada dla nas - kazanie z Ostroga
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/12-listopada-dla-nas.html

Ks. Witold Józef KOWALÓW
Kazanie na Mszy św. we wspomnienie św. Jozafata Kuncewicza i 20.
rocznicę odrodzenie parafii w Ostrogu na Wołyniu
12 listopada 2009 roku

12   LISTOPADA   DLA   NAS

Gromadzimy się w naszej świątyni parafialnej z dwóch okazji:
wspomnienia św. Jozafata Kuncewicza, biskupa i męczennika oraz 20.
rocznicy odrodzenia naszej parafii. Po niemal 30. latach przerwy
kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Ostrogu wrócił do
wiernych i został przywrócony w nim kult. Pierwszą Mszę św. odprawił
ks. Antoni Andruszczyszyn ze Sławuty. Był to pierwszy kościół w
diecezji łuckiej odzyskany przez wiernych.

1. Niedawno na jednym z portali, konkretnie na portalu Ukraińskiego
Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego przeczytałem taką frazę:
„Йосафат Кунцевич – патрон поляків, і
великий улюбленець наших
уніатів” [1]. Ileż w tym zdaniu jest resentymentów i złośliwości.
Okazuje się, że święci, czy raczej kult świętych, dzieli nasz Kościół
nawet po ich śmierci. Jeden z internautów napisał jeszcze
straszniejsze słowa: „Йосафат ніколи не буде святим
для православних
українців бо є вбивцею, цей католицький
мясник який нищив українців
від мала до велика насаджував кровавий
католицизм в Україні.Тому для
поляків та для зрадників уніатів він може і
є «святим» але для
більшості українців таковим ніколи не
буде” [2]. Звідки у цій людини,
яка написала такі рядки, стільки жовчі й
ненависті? Абстрахуючи від
того, że powyższe zdanie jest nieprawdziwe, to zauważmy jaki wielki
jest ładunek emocjonalny tego sprzeciwu wobec świętości św. Jozafata
dla Ukraińców.
Św. Jozafat jest świętym nie tylko dla Polaków, dla Ukraińców też.
Takim wymownym potwierdzeniem jest coroczny udział wielu kapłanów nie
tylko rzymskokatolickich i grekokatolickich, ale także prawosławnych,
w uroczystościach we Włodzimierzu Wołyńskim w dniu 12 listopada.
Chcę jeszcze powiedzieć o jednym momencie, który łączy postać św.
Jozafata z naszą Ziemią Ostrogską. Мелетій Смотрицький –
православний
єпископ який був причетний до смерті Св.
Йосафата, відразу після
мучеництва Св. Йосафата став уніятом. W 1627 r.
Melecjusz Smotrycki,
pośredni sprawca śmierci arcybiskupa Kuncewicza, złożył przed
metropolitą Rutskim katolickie wyznanie wiary. Potępił wszystkie swoje
dawniejsze pisma skierowane przeciw Kościołowi Rzymskiemu i świętej
unii. Potem na schizmatyckim synodzie w Kijowie, na który przybył jako
ukryty katolik, by tym łatwiej przyciągnąć do prawdziwej wiary
odszczepieńców, rozpoznany wyrzekł się publicznie unii, gdy
prawosławni zażądali tego pod groźbą śmierci. Gdy wyjechał z Kijowa,
poznał swój błąd. Odtąd pokutował, prowadząc surowe życie, pełne
umartwień. Chociaż papież Urban VIII, odpuściwszy mu winy, nadał tytuł
arcybiskupi, Melecjusz Smotrycki usunął się jednak w cień. Після
років
каяття помер у Дерманському монастирі як
звичайний монах. Dzisiaj
niektórzy profesorowie i studenci naszego uniwersytetu zachwycają się
postacią Melecjusza Smotryckiego. Niedawno w ramach zajęć
katechetycznych byliśmy z młodzieżą w Dermaniu, by zobaczyli nie tylko
muzea poświęcone Ułasowi Samczukowi i Borysowi Tenowi, ale także
miejsce, gdzie ostatnie swoje lata spędził Melecjusz Smotrycki…

2. Z naszym kościołem parafialnym związani są dwaj święci Kościoła
Prawosławnego, św. Fedor Ostrogski i św. Olga, księżna rosyjska.
Św. Fedor Ostrogski jeszcze przed wstąpieniem do Ławry Kijowsko-
Peczorskiej zdążył w 1440 r. ufundować katolikom w Ostrogu kościół,
świątynię.
3 (15) listopada 1895 r. urodziła się księżniczka Olga, córka cara
Mikołaja II. Z tej okazji katolicy ostrogscy, jeszcze w listopadzie,
kolejny raz wystosowali petycję w sprawie zezwolenia na odbudowę
kościoła farnego w Ostrogu, który ucierpiał wskutek pożaru w 1889
roku. Zwrócili się do carowej błagając, „aby na upamiętnienie
szczęśliwego przyjścia na świat Wielkiej Księżniczki Olgi raczyła
najłaskawiej przyczynić się do spełnienia ich gorącej prośby”.
Odpowiedź przyszła nader szybko, bo 15 grudnia parafianie ostrogscy
otrzymali zawiadomienie z kancelarii dworskiej w Petersburgu, o tym iĹź
ich prośba została przesłana do ministra spraw wewnętrznych. Wreszcie
2 lutego 1896 r. do Ostroga nadeszło zawiadomienie, że minister spraw
wewnętrznych, przychylając się do prośby parafian, zezwolił na
odbudowę kościoła farnego. Zgodę zaopatrzono w warunek, że wysokość
katolickiej świątyni nie będzie wyższa od niedawno odnowionego w
sąsiedztwie Soboru Objawienia Pańskiego [3].

3. Kiedyś nasz kościół był zamieniony na szkołę sportową, jak wiele
innych (np. w Dubnie czy salę sportową – kościół pw. św. Apostołów
Piotra i Pawła w Równem, dawniej garnizonowy, tzn. wojskowy, obecnie
parafialny).
Panu Bogu takie podejście do świątyni nigdy się nie podobało. Wymowną
jest scena, jak Mistrz z Nazaretu powyrzucał sprzedających w świątyni
jerozolimskiej. Jest to obraz ludzi, którzy Kościół traktują kościół
jako miejsce załatwiania swoich spraw, idei, nawet najpobożniejszych.
W swojej religijności nie dostrzegają Mesjasza przychodzącego do tych,
co się źle mają.
Czy przez minione Wasze 20 lat (moje prawie 18 lat) odnaleźliśmy swoje
miejsce w świątyni? Odnaleźć swoje miejsce w Kościele to, uznając swą
grzeszność, słabość i małość, budować na łasce Jezusa, nie zaś na
przekonaniu, że jestem świętszy od wszystkich pozostałych.
Chrystus zbudował swój Kościół na św. Piotrze tym, który z pokorą
uznał swoją grzeszność i przez to stał się piękną świątynią Ducha
Świętego. Dzisiejsza rocznica odrodzenia naszej świątyni i parafii
jest przypomnieniem tego, że bezbożny komunizm nie zniszczył wiary, że
szatan nie pokonał Kościoła.
Wiele razy zastanawialiśmy się nad tym, czym dla nas jest ta
świątynia. Dziesiątki lat chcemy ją podnieść z ruin i przywrócić jej
dawną świetność. Chcemy by ta parafia rozwijała się normalnie, dlatego
odbudowujemy przy kościele plebanię.
Zastanówmy się jednak nad tym, jak to święte miejsce działa na nas,
jak my zmieniliśmy się przez te lata.
Prośmy, aby każdy z nas, obecnych na tej Eucharystii, mógł stać się
„zdrową wodą” wypływającą ze świątyni.
Amen.

Przypisy:
[1] Zob.:
http://uaoc.net/2009/11/04/kuntsevych-patron-polyakiv/
[2] TamĹźe.
[3] Zob.: Ks. Władysław Knapiński, „Sprawa o kościół w Ostrogu”, Lwów
1892 (reprint: Biały Dunajec – Ostróg 2000), passim.

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Thu, 12 Nov 2009 11:09:46 -0800 (PST)
Subject: 13 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-13-listopada.html

"Kalendarium Wołyńskie"

13 listopada 1817 r. - we Lwowie powstał Zakład Narodowy im.
Ossolińskich (Ossolineum).

13 listopada 1924 r. - Patriarchat Konstantynopolski udzielił
autokefalii dla Kościoła prawosławnego w Polsce. Patriarchat
Moskiewski nigdy nie uznał tej autokefalii, jego zdaniem ogłoszonej z
narażeniem zasad kanonicznych. Moskwa udzieliła autokefalii 22 czerwca
1948 roku.

13 listopada 1942 r. - w Obórkach, pow. łucki, miał miejsce pierwszy
mord masowy na ludności polskiej. Nacjonaliści ukraińscy zamordowali
wówczas ok. 50 osób narodowości polskiej.
Zob.: Władysław Filar, "Wołyń w latach 1939-1944", cz. 2 //
http://newsgroups.derkeiler.com/Archive/Soc/soc.culture.polish/2008-11/msg00676.\
html

13 listopada 2000 r. - w nocy z 12 na 13 listopada 2000 roku został
okradziony kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w
Ostrogu na Wołyniu. Złodzieje ukradli syntezator pełniący rolę organów
oraz świeczniki.

13 listopada 2004 r. - w Ostrogu na Wołyniu odbyły się uroczystości
kościelne i kulturalne z okazji trzech rocznic:
15. lecia odrodzenia miejscowej parafii rzymskokatolickiej pw.
Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny; 10. lecia istnienia
Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Ostrogskiej oraz 10. rocznicy
powstania czasopisma "Wołanie z Wołynia". Uroczystej Mszy św.
przewodniczył ordynariusz diecezji łuckiej bp Marcjan Trofimiak. Przed
Mszą św. w miejscowym kościele farnym została otwarta jednodniowa
wystawa starodruków, znajdujących się w kolekcji Muzeum Książki i
Drukarstwa. Muzeum i miejscowa parafia współpracują ze sobą owocnie od
wielu lat. Wieczorem w kaplicy uniwersyteckiej (dawny kościół OO.
Kapucynów) odbył się koncert japońskiego pianisty Hiroshi Kurotaki,
mieszkającego w Polsce, który wystąpił z programem chopinowskim.
Zob.: Władysława Krynicka, "Potrójne święto w Ostrogu" //
http://www.wspolnota-polska.org.pl/index.php?id=kr41115

13 listopada 2007 r. - w Poznaniu zmarł Juliusz Kowalski, projektant,
kurator wielu wystaw artystycznych, jeden z głównych współtwórców
ruchu kultury niezależnej lat 80. XX wieku w Polsce. Urodził się 2
maja 1937 r. w Krzemieńcu na Wołyniu.

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Thu, 12 Nov 2009 07:45:43 -0800 (PST)
Subject: 20. lecie odnowienia parafii w Ostrogu
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>


http://ostrog.blox.pl/2009/11/20-lecie-odnowienia-parafii-w-Ostrogu.html

20. lecie odnowienia parafii w Ostrogu

12 listopada 2009 r. - parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi
Panny w Ostrogu na Wołyniu obchodziła 20. rocznicę odnowienia po
niemal 30. latach przerwy spowodowanej przez bezbożne władze
sowieckie. Uroczystą Mszę św. odprawił ks. kan. Witold Józef Kowalów.
Z powodu epidemii grypy w uroczystości nie wzięli udział goście.
Ordynariusz diecezji łuckiej J.E. Ks. Bp Marcjan Trofimiak
zapowiedział, że do Ostroga przybędzie w okresie Bożego Narodzenia i
wtedy odprawi Msze św. dziękczynną za 20 lat nowego życia parafii
ostrogskiej.

--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Ви одержали це повідомлення, оскільки
підписані на Google Групи -
група "Wołanie z Wołynia"
  Щоб додати повідомлення в цю групу,
надішліть лист на wolanie@googlegroups.com
  Щоб відписатися від цієї групи, надішліть
лист на
wolanie+unsubscribe@googlegroups.com
  Більше опцій доступно на основній сторінці
групи
http://groups.google.de/group/wolanie?hl=uk
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Thu, 12 Nov 2009 07:19:19 -0800 (PST)
Subject: Re: 11 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>


Uzupełnienie nadesłane przez p. Andrzeja Gaczoła z Wieliczki:

11 listopada 2009 r. - na Cmentarzu Komunalnym w Wieliczce zasadzono
jedenaście drzewek - "Dębów Pamięci" - będących hołdem dla wieliczan i
osób związanych z Wieliczką, zamordowanych przez NKWD przede wszystkim
w Katyniu. Jeden z dębów upamiętnia Jana Fitzkego, archeologa,
niezapomnianego badacza przeszłości Wołynia i zasłużonego dyrektora
Wołyńskiego Muzeum Krajoznawczego w latach 1936 - 1939. Akcja była
zorganizowana w ramach ogĂłlnopolskiego projektu edukacyjnego
"Katyń...ocalić od zapomnienia". Jej inicjatorem w Wieliczce było
Stowarzyszenie "Klub Przyjaciół Wieliczki", a zwłaszcza prezes Jadwiga
Dudowa (prywatnie archeolog). W uroczystościach - w ramach Święta
Niepodległości - z udziałem Burmistrza Miasta A. Kozieła i Ks.
Dziekana Wielickiego Z. Gerlego wzięły udział rodziny zamordowanych.
(A.G.)

--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Ви одержали це повідомлення, оскільки
підписані на Google Групи -
група "Wołanie z Wołynia"
  Щоб додати повідомлення в цю групу,
надішліть лист на wolanie@googlegroups.com
  Щоб відписатися від цієї групи, надішліть
лист на
wolanie+unsubscribe@googlegroups.com
  Більше опцій доступно на основній сторінці
групи
http://groups.google.de/group/wolanie?hl=uk
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Wed, 11 Nov 2009 14:58:07 -0800 (PST)
Subject: 12 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-12-listopada.html

"Kalendarium Wołyńskie"

12 listopada 1922 r. - w Żytomierzu urodził się Tadeusz Borowski,
polski poeta, prozaik i publicysta. W 1926 r. ojciec został
aresztowany i wywieziony do Rosyjskiej Karelii z powodu dawnej
przynależności do POW. Cztery lata później matka podzieliła losy męża,
została wywieziona na Syberię nad Jenisej. Dwaj mali chłopcy pozostali
sami. Starszy - Juliusz - trafił do internatu, młodszy Tadeusz dostał
się pod opiekę ciotki. W 1932 roku Stanisław Borowski został
wymieniony za więzionych w Polsce komunistów i z rodziną znalazł się w
Polsce. Po przybyciu do Polski z rodzicami w 1932 r. Tadeusz
zamieszkał w Warszawie. Maturę zdał na tajnym komplecie Liceum im. T.
Czackiego w 1940 roku. W czasie okupacji studiował polonistykę na UW.
24 lutego 1943 r. aresztowany i osadzony na Pawiaku, a następnie
przewieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, a od sierpnia
1944 r. był w obozie w Natzweiler-Dautmergen, a potem w Dachau-Allach.
1 maja 1945 r. został wyzwolony przez armię amerykańską. W czerwcu
1946 r. wrócił do kraju i ukończył polonistykę. Zmarł 3 lipca 1951
roku.
Zob.: biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Borowski_(poeta)

12 listopada 1942 r. - w Kutnie zmarł Aleksander Karnicki, generał
dywizji Wojska Polskiego, generał lejtnant kawalerii rosyjskiej.
Urodził się 30 stycznia 1869 r. w Łowiczu. Od marca do czerwca 1919 r.
dowódca Frontu Ukraińskiego.
Zob.: biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/Aleksander_Karnicki

12 listopada 1989 r. - po niemal 30. latach przerwy kościół pw.
Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Ostrogu wrócił do wiernych i
został przywrócony w nim kult. Pierwszą Mszę św. odprawił ks. Antoni
Andruszczyszyn ze Sławuty. Był to pierwszy kościół w diecezji łuckiej
odzyskany przez wiernych.

12 listopada 2004 r. - w Kętrzynie została podpisana umowa o
współpracy partnerskiej pomiędzy tym miastem a Włodzimierzem
Wołyńskim. Zakres przedmiotowy współpracy obejmuje obszary: oświaty,
kultury, sportu, turystyki i wypoczynku, gospodarki, wymiany
doświadczeń samorządów obu miast, a także integracji mniejszości
narodowych.

12 listopada 2006 r. - Bp Marcjan Trofimiak, ordynariusz diecezji
łuckiej, przeprowadził "Rekolekcje z historią" - konferencję kapłańską
w klasztorze misjonarzy oblatów w Obuchowie koło Kijowa.

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Tue, 10 Nov 2009 19:06:57 -0800 (PST)
Subject: 11 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-11-listopada.html

"Kalendarium Wołyńskie"

11 listopada 1821 r. - urodził się Fiodor Dostojewski, pisarz
rosyjski.

11 listopada 1835 r. - w Warszawie zmarł ks. Antoni Ledóchowski (Halka-
Ledóchowski) h. Szaława, poseł na sejmy, publicysta, misjonarz.
Urodził się 23 sierpnia 1755 r. w miejscowości Krupa k. Łucka.

11 listopada 1891 r. - w Nieświczu urodził się ks. Zygmunt
Chmielnicki, kapłan diecezji łucko-żytomierskiej, później łuckiej.
Święcenia kapłańskie przyjął w 1918 roku. Od 1920 r. kanclerz kurii
łucko-żytomierskiej. Więziony przez Sowietów. W 1928 r. w czasie
wymiany więźniów zwolniony. Redaktor "Życia Katolickiego", tygodnika
wydawanego w Łucku.
Zob.:

11 listopada 1896 r. - w Kosinie pod Łańcutem urodził się płk Leopold
Lis-Kula, jeden z najbardziej utalentowanych polskich oficerów. Zmarł
7 marca 1919 r. w walkach z Ukraińcami pod Torczynem na Wołyniu.
Zob.: biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/Leopold_Lis-Kula

11 listopada 1912 r. - w pobliżu stacji Ołyka na Wołyniu urodził się
Anatolij Dublański, metropolita Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła
Prawosławnego (UAKP), historyk i publicysta. W 1942 r. wydawał w Łucku
gazetę "Ukraiński Hołos", gdzie drukował artykuły historyczno-
krajoznawcze. Od 1944 r. na emigracji w Austrii, a następnie w
Niemczech, gdzie wydawał czasopismo "Ridna Cerkwa" ("Ojczysty
Kościół"). Publikował na łamach prasy ukraińskiej w Europie
Zachodniej. Rzeczywisty i aktywny członek Instytutu Badań Wołynia w
Kanadzie. W latach 90. XX w. przesłał do Łucka znaczną część swojej
biblioteki i archiwum, a dla Wołyńskiego Muzeum Krajoznawczego
przekazał znalezione w Paryżu relikwie UAKP - szaty liturgiczne i
rzeczy osobiste metropolity Polikarpa Sikorskiego. Zmarł 28
października 1997 roku.

11 listopada 1943 r. - do Kupiczowa Czeskiego (pow. kowelski, Wołyń)
wtargnęła bojówka upowska, która aresztowała czeski aktyw i zażądała
podporządkowania się Czechów UPA i zdania broni. Grożono zabiciem 40
Czechów w razie nieposłuszeństwa. Upowcy wycofali się wobec presji
tłumu mieszkańców wsi, jednak już w nocy wokół Kupiczowa rozłożyły się
oddziały upowskie czyniąc wrażenie przygotowań do napadu. W tej
sytuacji Czesi wezwali na pomoc Polaków z pobliskich Zasmyk.

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Tue, 10 Nov 2009 11:28:57 -0800 (PST)
Subject: Re: 5 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>


5 listopada - uzupełnienie

5 listopada 2009 r. - w dniach 5-6 XI 2009 r. odbyła się na
Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie konferencja: "Intelektualiści w
okowach totalitaryzmĂłw. Kontestacja. Kooperacja. Kolaboracja".
Międzynarodową konferencję zorganizowało Koło Naukowe Historyków
Studentów UJ w związku z 70. rocznicą "Sonderaktion Krakau". Udział w
konferencji zgłosiło m.in. 4 prelegentów z Wołynia: historyk Walerij
Dmytruk z Wydziału Kultury i Turystyki Wołyńskiej Obwodowej
Administracji Państwowej w Łucku,archeolog Ołeksij Złatohorśkyj -
wykładowca Wołyńskiego Uniwersytetu Narodowego im. Łesi Ukrainki w
Łucku oraz Petro Chomycz z Muzeum w Maniewiczach i Witalij Chomycz -
student Wołyńskiego Uniwersytetu. Walery Dmytruk w swoim referacie
wspominał postać dra Juliana Niecia - zasłużonego organizatora
Wołyńskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Łucku w 1935 r. i dyrektora
Zakładów Naukowych Towarzystwa. 1 X 2009 r. minęła 70. rocznica
tragicznej śmierci od niemieckiej kuli młodego uczonego, w 1930 r.
prezesa Koła Naukowego Historyków Studentów UJ. O. Złatohorśkyj
przysłał referat o archeologu Aleksandrze Cynkałowskim, ukraińskim
badaczu przeszłości z Włodzimierza Wołyńskiego, który ostatnie lata
życia spędził w Krakowie chroniąc się przed nagonką wywołaną przez
totalitaryzm stalinowski. P. i W. Chomyczowie - wspominali
intelektualistów ukraińskich z Maniewicz w okowach reżimu
stalinowskiego. Niestety, utrudnienia związane z epidemią grypy na
Ukrainie uniemożliwiły prelegentom osobisty udział w konferencji.
Interesujace referaty zostały w całości odczytane przez organizatorów.
Należy nadmienić, że w konferencji uczestniczyła też grupa studentów
ze Lwowa (m.in. z ciekawym referatem o losach pomnika polskich
profesorĂłw lwowskich rozstrzelanych przez hitlerowcĂłw).
A.G.

--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Ви одержали це повідомлення, оскільки
підписані на Google Групи -
група "Wołanie z Wołynia"
  Щоб додати повідомлення в цю групу,
надішліть лист на wolanie@googlegroups.com
  Щоб відписатися від цієї групи, надішліть
лист на
wolanie+unsubscribe@googlegroups.com
  Більше опцій доступно на основній сторінці
групи
http://groups.google.de/group/wolanie?hl=uk
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Mon, 9 Nov 2009 12:58:03 -0800 (PST)
Subject: 10 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>


http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-10-listopada.html

"Kalendarium Wołyńskie"

10 listopada 1901 r. - w Nieledwi k. Hrubieszowa urodził się Adam
Gorzkowski, leśniczy w miejscowości Bór, nadleśnictwo Ostróg. 3 marca
1940 r. aresztowany przez Sowietów. Zginął w Katyniu (?).

10 listopada 1965 r. - w Bierzgłowie zmarł ks. Gustaw Jełowicki
(1880-1965), kanonik honorowy Kapituły Łuckiej, prałat, proboszcz
katedry Łuckiej, administrator diecezji łucko-żytomierskiej i diecezji
kamienieckiej. Urodził się 19 sierpnia (wg kalendarza juliańskiego)
1880 r. w Koleśnikach na Wołyniu. Ukończył gimnazjum w Ostrogu. Do
seminarium duchownego w Żytomierzu wstąpił 31 sierpnia 1899 roku.
Ukończył je w 1903 roku. Święcenia kapłańskie z rąk biskupa Cyrtofta
otrzymał 18 marca 1906 r. w katedrze petersburskiej; Mszę św.
prymicyjną odprawił przy Korpusie Paziów w Petersburgu. Akademię
Duchowną w Petersburgu z tytułem magistra św. teologii, ukończył w
czerwcu 1907 r. przedstawiając pracę magisterską pt. "Accio cleri
poloni in renovanda vita intelectuali Stanislai Augusto regnante",
napisaną pod kierunkiem ks. prof. (późniejszego arcybiskupa) Michała
Godlewskiego. W 1907 r. delegowany do Rzymu przez kapitułę łucką, by
utrącić kandydaturę ks. Stawińskiego na sufraganię łucką. Od 1908 r.
do marca 1909 r. wikariusz przy kościele św. Aleksandra w Kijowie.
Administrator klasztoru OO. Bernardynów w Zasławiu do 1915 roku. 21
lipca 1915 r. obrany administratorem diecezji łucko-żytomierskiej oraz
diecezji kamienieckiej (wikariusz kapitulny) i pełnił tę funkcję do 2
lutego 1917 r., kiedy mianowano ordynariuszem łuckim bpa Ignacego Dub-
Dubowskiego, a diecezję kamieniecką objął wkrótce bp Piotr Mańkowski.
Po przekazaniu administracji diecezji przebywał w Kijowie. Z końcem
1920 r. proboszcz i kapelan SS. Niepokalanek w Maciejowie koło Kowla.
Od stycznia 1927 r. proboszcz katedry łuckiej - jest nim do grudnia
1932 roku. Od maja 1927 r. był pierwszym moderatorem Sodalicji
Mariańskiej Pań w Łucku. Prałat. Pracował w Kurii Biskupiej.
Jednocześnie był sędzią protosynodalnym i wizytatorem zakonów. W
dniach 30 sierpnia - 1 września 1927 r. uczestniczył wraz z abp
Piotrem Mańkowskim w synodzie diecezjalnym w Łucku. Po aresztowaniu
bpa A.P. Szelążka w styczniu 1945 r., obok ks. Leopolda Szumana, był
jednym z kapłanów wyznaczonych do objęcia zarządu diecezją łucką.
Diecezję łucką opuścił w 1945 roku. Od tego roku kapelan SS. Pasterek
w Jabłonowie Pomorskim. W 1947 r. mianowany przez bpa A.P. Szelążka
kantorem łuckiej kapituły katedralnej. W 1951 r. wraz z całą kapitułą
zamieszkał na Zamku Bierzgłowskim. Pozostawił w rękopisie prywatne
wspomnienia rodzinne i z pobytu w Akademii w Petersburgu (ks. Gustaw
Jełowicki, "Wspomnienia", maszynopis) oraz wiele notatek o diecezji
łuckiej, jak i materiały rękopiśmienne i wypisy do historii diecezji
łuckiej, którą zamierzał napisać. Pochowany w Toruniu, na cmentarzu
parafialnym św. Jakuba.
Zob.: "ŝycie katolickie" (Łuck) nr 16-17 z 16. kwietnia 1933 r., s.
257;biogram w Wikipedii //
http://pl.wikipedia.org/wiki/Gustaw_Je%C5%82owicki

10 listopada 1978 r. -  zmarł Stanisław Has, kolejarz, żołnierz 19
Pułku Ułanów Wołyńskich w Ostrogu nad Horyniem. Urodził się 19
października 1910 r. w kolonii Komarówka koło Włodzimierza
Wołyńskiego. W sierpniu 1939 r. zmobilizowany i walczył podczas Wojny
Obronnej. Uczestnik samoobrony AK w Kolędowie k. Włodzimierza
Wołyńskiego. Po wojnie pracownik oddziału Dolnośląskich Fabryk Mebli w
Jagniątkowie.
Zob.: Zbigniew Has, "Moje wspomnienie o ojcu", [w:] "Moje
Miasto" (Słupsk) nr 11 (129) z 2008 r. //
http://www.mojemiasto.slupsk.pl/index.php?id=2627

10 listopada 2001 r. -  profesorowi Edwardowi Prusowi został wręczony
order "Polonia Mater Nostra Est" przyznany mu przez Kapitułę Społeczno-
Narodowego Orderu "Polonia Mater Nostra Est".

10 listopada 2005 r. -  w Zespole Szkół nr 70 im. 19 Pułku Ułanów
Wołyńskich w Warszawie-Radości odbyły się uroczystości związane z
obchodami Święta Niepodległości i Święta Szkoły z bardzo licznym
udziałem młodzieży szkolnej, rodziców i zaproszonych gości. W
uroczystościach szkolnych wzięli również udział członkowie
Stowarzyszenia Rodzina 19 Pułku Ułanów Wołyńskich. Uroczystą Mszę św.
celebrował ks. Józef Kozłowski, syn oficera 19 Pułku Ułanów Wołyńskich
im. gen. Edmunda Różyckiego z Ostroga nad Horyniem. W wygłoszonej
homilii ks. Józef Kozłowski przybliżył młodzieży historię i życie
codzienne pułku w okresie międzywojennym.
Zob.: Hanna Irena Różycka, "Słowo do "Ułana Wołyńskiego" 11 listopada
- Dniem Święta Niepodległości Polski" [w:] "Ułan Wołyński" nr 25 //
http://www.ulan-wolynski.org.pl/biuletyn25.html

10 listopada 2007 r. -  ingres nowego metropolity mińsko-mohylewskiego
abpa Tadeusza Kondrusiewicza, który został odwołany przez Watykan z
Moskwy.

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold JĂłzef KowalĂłw
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl



--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Ви одержали це повідомлення, оскільки
підписані на Google Групи -
група "Wołanie z Wołynia"
  Щоб додати повідомлення в цю групу,
надішліть лист на wolanie@googlegroups.com
  Щоб відписатися від цієї групи, надішліть
лист на
wolanie+unsubscribe@googlegroups.com
  Більше опцій доступно на основній сторінці
групи
http://groups.google.de/group/wolanie?hl=uk
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Mon, 9 Nov 2009 09:19:17 -0800 (PST)
Subject: 9 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-9-listopada.html

"Kalendarium Wołyńskie"

9 listopada 1914 r. - w Zaturcach na Wołyniu urodził się Stanisław
Lipiński, uczony, agronom, hodowca - selekcjoner nowych odmian
pszenicy. Starszy brat Wiaczesława (Wacława) Lipińskiego. Zmarł 9
kwietnia 1954 r. i pochowany w Sopocie.

9 listopada 1958 r. - w Chełmie w rodzinie pochodzącej z Wołynia
urodził się Krzysztof Kołtun, poeta, etnograf, obrońca tradycji,
współautor wielu inicjatyw z dziedziny kultury, audycji radiowych.
Duchowy przewodnik po Wołyniu. Jest autorem tomów wierszy:
"Powrót" (Kraków 1984), "Ojczyste ziele" (Kraków 1990),
"Dzwoneczek" (Chełm 1992), "Pańska Dolina" (Lublin 1993), "Kresowy
wiśniowiersz" (Lublin 1995), "Misterium z Wołynia" (Kraków 1997),
"Złoty szerszeń" (Kraków 1998), "Wileńska łza czysta" (Kraków 1999),
"Szelest róży" (Biały Dunajec - Ostróg 1999), "Procesja pod koniec
wieku" (Kraków 2000), "Kresowe żurawie" (wybór, Berlin 2001),
"Poziomkowe listy" (Kraków 2001), "Wołyńska litania" (Biały Dunajec -
Ostróg 2001), "Żurawie zza Styru" (Kraków 2001), "Słowiczy
sad" (Kraków 2002), "Zielnik chełmski" (Chełm 2003), "Psałterz z
Porycka" (Kraków 2005), "Witraż lwowski" (Kraków 2006), "Rodopis z
Wołynia" (Kraków 2007) i "Wiśniowe zaoknie" (Kraków 2008).  Jego
gościnny dom otwarty gościom ze Wschodu jest maleńkim Wołyniem.
Obrazy, 'rusznyky', zdjęcia, pamiątki, medaliki, naczynia - wszystko
to, co znajduje się w jego gabinecie, pochodzi z Wołynia. Jeszcze
bardziej o tej krainie tęsknoty mówi jego poezja. Jego ostatnia udana
inicjatywa to Antykwariat Kresowy" w Chełmie, mieszczący się przy ul.
Lwowskiej 13 J.

9 listopada 1989 r. - zburzenie muru berlińskiego.

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Mon, 9 Nov 2009 08:11:02 -0800 (PST)
Subject: 8 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-8-listopada.html

"Kalendarium Wołyńskie"

8 listopada 1914 r. - we wsi Górna Posada k. Rymanowa Zdroju urodził
się ks. Andrzej Gładysiewicz, kapłan diecezji łuckiej. Wikariusz w
Łucku i Kowlu. W czasie wojny duszpasterz we Włodzimierzu Wołyńskim. W
latach 1945-1956 więziony i w łagrach na Syberii. Wieloletni proboszcz
w Połonnem. Zmarł 23 sierpnia w Połonnem.

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Mon, 9 Nov 2009 07:55:12 -0800 (PST)
Subject: 7 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-7-listopada.html

"Kalendarium Wołyńskie"

7 listopada 2000 r. - w Łucku została otwarta wystawa fotografii z lat
1918-1939 pt. "Wołyń - ocalić od zapomnienia". Fotografie zostały
zebrane i opracowane przez Tadeusza Wawrzonka. Wystawa wcześniej była
eksponowana w Domu Polonii w Warszawie (lipiec - sierpień 1997) i w
Bibliotece KUL w Lublinie (grudzień 1997 - styczeń 1998). Następnie
wystawa była eksponowana w kowelskim Muzeum Historycznym (maj 1998), w
Równem (październik 1999), Krzemieńcu (20 czerwca - 15 lipca 2000 r.)
i w Łucku (listopada 2000).
Zob.: Tadeusz Wawrzonek, "<<Wołyń>> na Wołyniu" //
http://www.wspolnota-polska.org.pl/index.php?id=b01_2_13

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełnienia.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl

---------- Forwarded message ----------
From: Vitold-Yosif Kovaliv <vykovaliv@...>
Date: Fri, 6 Nov 2009 10:00:59 -0800 (PST)
Subject: 6 listopada - Kalendarium Wołyńskie
To: Wołanie z Wołynia <wolanie@googlegroups.com>

http://ostrog.blox.pl/2009/11/Kalendarium-Wolynskie-6-listopada.html

"Kalendarium Wołyńskie"

6 listopada 1733 r. - we Francji urodził się ks. Pierre François Bida,
jezuita. W latach 1766-1767 był wykładowcą języka francuskiego w
kolegium w Ostrogu na Wołyniu.
Zob.: biogram w: "Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i
Litwy 1564-1995", oprac. Ludwik Grzebień SI przy współpracy zespołu
jezuitów, Kraków 1996, s. 44. //
http://www.jezuici.krakow.pl/cgi-bin/rjbo?b=enc&q=BIDA&f=1

6 listopada 1943 r. - w kol. Ledóchówka, pow. Dubno, nacjonaliści
ukraińscy zamordowali 3 starszych Polaków.
Zob.: Stanisław Żak (opr.), "Kalendarium ludobójstwa ukraińskiego
dokonanego na ludności polskiej w latach 1939-1948" //
http://www.stankiewicze.com/ludobojstwo/1943_5.html

6 listopada 2005 r. - w Centrum Millenijnym Ojców Jezuitów przy 5835
W. Irving Park Rd. w Chicago (USA) została odprawiona Msza św. w
intencji Koła Ziemi Wołyńskiej im. Juliusza Słowackiego. Nabożeństwo
zorganizował Zarząd Koła Ziemi Wołyńskiej - Irena Żarczyński, prezes,
oraz Wanda Mastros, sekretarz. Po Mszy św. odbyło się spotkanie przy
kawie, w dolnej sali pod kaplicą, gdzie były omawiane sprawy
organizacyjne Koła Ziemi Wołyńskiej.

Uprzejmie proszę o wszelkie uwagi i uzupełniania.
ks. Witold Józef Kowalów
vykovaliv@...

Serdecznie zapraszam do grupy "Wołanie z Wołynia"
http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl